11η Σεπτεμβριου και FRONTEX

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΡΟΚΦΕΛΕΡ, ΥΠΟΨΗΦΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΕΔΡΕΙΑ ΤΩΝ Η.Π.Α. ΤΟ 2004 ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙ. ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΠΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΕΙΝΑΙ ΥΨΙΣΤΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΠΑΡΟΛΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΑ.

Αληθεια τι σχέση μπορεί να έχει η FRONTEX, μιας και είναι στην επικαιρότητα αυτον τον καιρό, με την (και καλά)τρομοκρατική επίθεση στις 11 Σεπτεμβρίου του 2001? Φαινομενικά καμία μιας και η FRONTEX δημιουργήθηκε στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας αλλα πρακτικά εχει και μεγάλη μάλιστα. Και αυτό γιατί απλά πρόκειται για τα ίδια καθάρματα τα οποία απο τον οκτώμβρη του 2001 με πρώτη στάση το Αφγανίσταν μοίρασαν σε ζώνες επιρροής την Κεντρική Ασία. Κατέστρεψαν τις ζωές των κατοίκων εκείνων των περιοχών και στην συνεχεία τοποθετησαν στην Ευρώπη φράκτες(στην Ισπανία και τώρα στον Έβρο), ναρκες, πάνοπλους μπάτσους για να τους φράζουν την οποιαδήποτε ελπίδα για μια καλύτερη ζωή και όσους τα κατάφεραν να περάσουν τους ονόμασαν τρομοκράτες, εκ γεννετής εγκληματίες, απολίτιστους και στην συνεχεία τους χρησιμοποίσαν ως αποδοιοπομπαίους τράγους για τα μικροπολιτικά συμφεροντά τους και για να δικαιολογήσουν τα σφάλματα του συστήματος τους. Δηλαδή αυτό το συστήμα έχει εξ ολοκλήρου καταστρεψεί τις ζωές τους . Μηπως λοιπόν είναι η ώρα να το πετάξουμε?Και αυτό φυσικά είναι κάτι το οποίο δεν διορθώνεται ούτε με ανθρώπινη διαχείρηση του συστήματος ούτε με φιλολαίκες κυβερνήσεις μιας και λόγος όλων αυτών είναι τι άλλο?το κέρδος... το κέρδος των πολυεθνικών που εκμεταλεύτηκαν τις φυτείες οπιού και ηρωείνης, τις πηγές πετρελαίου κ.α. Δηλάδη όσο υπάρχει το κέρδος και η ανθρώπινη εκμετάλευση τόσο αυτη η κατάσταση θα διεωνίζεται. Ολα Αυτά τα αναφέρω ως χονδρική και συμπηκνωμένη περιγραφη για την απλή κατανόηση του αναγνώστη.Έτσι για να πράξουν ανενόχλητοι τα σχέδια τους έστησαν μιας πετυχημένη απάτη για την αποχαύνωση της κοινής γνώμης, την ενίσχυση του άμμεσου μηχανισμού καταστολής(αστυνομοκρατία, αντιτρομοκρατικές κτλ), την ενίσχυση του ίδιου του συστήματος με την συντηρητικοποίηση του λαού(σε παγκόσμια κλίμακα όλα αυτά) και φυσίκα την συσσόρευση κέρδους. Μακρία απο κάθε είδους συνομωσιολογίες βεβαία, χρησιμοποιόντας την απλή λογική δεν είναι δύσκολο να φτάσουμε σε αυτό το συμπέρασμα. Ακραίο βέβαια όχι μόνο για την αμερικάνικη αλλά και την παγκόσμια γνώμη αύτη η θέση παρόλα αυτά έχει αρχίσει να κερδίζει έδαφος. Το 70% των αμερικανών θεωρεί τις διαφορετικές εκδοχές από αυτής της Κυβέρνησης των Η.Π.Α. πιθανές. Μια απο αυτές είναι απο μια ομάδα καθηγητών πανεπιστημίου. Η συνεντευξή τους είναι πραγματικα ενδιαφέρουσα:

Από την Ελευθεροτυπία δημοσιευμένη το 2006

Πέντε χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου, φαίνεται ότι ολοένα και περισσότεροι αμφισβητούν την επίσημη εκδοχή της κυβέρνησης των ΗΠΑ. Όμως, μέσα στις αμφισβητήσεις υπάρχουν μεν απίθανες θεωρίες και ευφάνταστα σενάρια, αλλά κάποια από αυτά έχουν και μια λογική. Μία οργάνωση ειδικών επιστημόνων, που ιδρύθηκε στις ΗΠΑ τον περασμένο Δεκέμβριο, με τίτλο "Ακαδημαϊκοί για την αλήθεια της 11nς Σεπτεμβρίου" (Scholars for 9/11 truth), έχει σαν στόχο την εύρεση της αλήθειας στα γεγονότα που άλλαξαν τον κόσμο - προς το χειρότερο βέβαια.

Ένα πρόσφατο γκάλοπ δείχνει ότι το 36% των αμερικανών βλέπει με επιφύλαξη τις θέσεις της κυβέρνησης για το θέμα. Πολλοί Αμερικανοί εκφράζουν πλέον τις αμφιβολίες τους. To CNN έκανε πρόσφατα ένα γκάλοπ με ερώτημα "Πιστεύετε ότι οι εναλλακτικές θεωρίες για το τι έγινε την 11η Σεπτεμβρίου είναι αξιόπιστες;" και το 70% απάντησε "ναι"!

Μια αμερικανική εφημερίδα τους αποκάλεσε "καθηγητές της παράνοιας". Προσπαθούν να αποδείξουν ότι αυτά που διαβάσαμε και ακούσαμε για την 11η Σεπτεμβρίου, δεν ήταν παρά μια τέλεια σκηνοθετημένη απάτη σε βάρος όλης της ανθρωπότητας και ειδικά του αμερικανικού λαού. Οι επιστήμονες όμως αυτοί δεν είναι συνομωσιολόγοι ή κάποιοι ευφάνταστοι, ούτε βέβαια και περιθωριακοί. Είναι καθηγητές πανεπιστημίου και άλλων διανοουμένων που βλέπουν τελείως διαφορετικά την τρομοκρατία. Οι "Ακαδημαϊκοί για την αλήθεια της 11/09" δίνουν τη δική τους εναλλακτική άποψη για τα γεγονότα. Χρησιμοποιούν επιστημονική γλώσσα και, όπως λένε, πειραματικά δεδομένα, ενώ δεν παραλείπουν να κατηγορούν την κυβέρνηση Μπους για μαζικά εγκλήματα κατά του ίδιου της του λαού.

Ο συνιδρυτής της οργάνωσης James Fetzer (Τζέιμς Φέτζερ) είναι ομότιμος καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα και είναι αυτός που έδωσε συνέντευξη στην Ελευθεροτυπία για τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου από τη μεριά της Οργάνωσης:

-Πώς πήρατε την απόφαση γι αυτή την σταυροφορία;

"Δεν είμαι μόνο ένας φιλόσοφος που ενδιαφέρεται για την αλήθεια. Είμαι φιλόσοφος της επιστήμης, που γνωρίζει ότι η επιστήμη είναι η μόνη δοκιμασμένη μέθοδος που έχουμε για να ανακαλύψουμε την αλήθεια. Και όταν προσθέσεις την επιστημονική αλήθεια και το ενδιαφέρον για ευημερία της χώρας, βλέπω πως δεν είχα άλλη επιλογή από το να ανακατευτώ σ' αυτό».

— Η κυβέρνηση, λοιπόν, είπε ψέματα;

"Χειρότερα. Αν η έρευνα μας είναι σωστή, η αμερικανική κυβέρνηση έχει χρησιμοποιήσει βία και απειλή βίας για να εγκαταστήσει το φόβο στον αμερικανικό λαό, με σκοπό να μας χειραγωγήσει στις πολιτικές της επιδιώξεις. Αυτός είναι ο ορισμός της τρομοκρατίας. Πράγμα που σημαίνει, αν η έρευνα μας είναι σωστή, ότι η αμερικανική κυβέρνηση ασκεί τρομοκρατία στον αμερικανικό λαό. Αυτό πρέπει να τελειώσει".

—Γιατί να το κάνουν αυτό;

"Το στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα βγάζει πολύ χρήμα. Πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους κερδίζουν προσωπικά. Εταιρείες σαν τη Χαλιμπάρτον διαχειρίζονται εκατοντάδες δισ. δολάρια. Υπάρχει το προσωπικό κέρδος, αλλά επίσης και η επιδίωξη της δύναμης. Αυτοί οι άνθρωποι φαίνεται να έχουν ακόρεστη δίψα για δύναμη. Οι Ντικ Τσένι, Ντόναλντ Ράμσφελτ και Πολ Γούλφοβιτς, θέλουν να δημιουργήσουν μια αμερικανική αυτοκρατορία. Μας το είπαν! Μας είπαν τι θέλουν να γίνει. Σχεδίασαν ένα λεπτομερές σχέδιο. Λέγεται "Πρόγραμμα για τον νέο αμερικανικό αιώνα» (ένα think tank νεοσυντηρητικών που δημιουργήθηκε το 1997 και έπειτα στελέχωσε τις κυβερνήσεις Μπους). Επειδή όμως οι εμπνευστές του προγράμματος πίστευαν ότι αμερικανικός λαός δεν θα ήταν διατεθειμένος να υποστεί οικονομικές θυσίες και τις απώλειες των ίδιων του των παιδιών για να υποστηρίξει το σχέδιο τους για βάσεις σε όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στη Μέση Ανατολή για να ελέγχουν τα αποθέματα του πετρελαίου. Εκτός όμως αν υπήρχε κάποιο φοβερά τραυματικό γεγονός, παρόμοιο με το Περλ Χάρμπορ".

—Δεν είναι δύσκολο να εκτελέσουν τέτοιο σχέδιο και να μην τους αντιληφθεί κανείς;

"Υπήρξε ένα θέμα ασφαλείας στους δίδυμους πύργους δύο βδομάδες πριν από την 11/09. Τα κτίρια έκλεισαν, οι υπάλληλοι στάλθηκαν στα σπίτια τους, οι κάμερες ασφαλείας έσβησαν και ομάδες υποτιθέμενων μηχανικών μπήκαν μέσα. Ήταν η ώρα που τοποθετήθηκαν τα εκρηκτικά. Ο Στίβεν Τζόουνς, καθηγητής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο BYU, έχει υπολογίσει ότι χρειάζονταν μόνο δέκα επισκέψεις από δέκα άτομα για να "φυτευτούν" τα εκρηκτικά. Η υπεύθυνη εταιρεία για την ασφάλεια του World Trade Center ήταν η Securecom. Ενας από τους διευθυντές της ήταν ο Μάρβιν Μπους, αδελφός του προέδρου Μπους, και ένας άλλος ξάδελφος του. Όπως λένε και στα δικαστήρια, υπήρχαν το κίνητρο, τα μέσα και η ευκαιρία".

Αριστερά: Ο καθηγητής της φυσικής στο πανεπιστήμιο του Brigham Young. Τα ενδιαφέροντα του σχετίζονται με την πυρηνική σύντηξη και ηλιακή ενέργεια. Είναι συνεκδότης του περιοδικού Journal of 9/11 Studies

—Αν ταξινομούσατε τις αποδείξει σας σε μια λίστα, ποια θα θεωρούσατε περισσότερο σημαντική;

"Τα φυσικά ευρήματα είναι τα θεμέλια της δικής μας ανάλυσης. Η κυβερνητική άποψη καταρρίπτει τους νόμους της Φυσικής και της Μηχανικής και δεν είναι δυνατόν να είναι αληθινή. Για παράδειγμα, κάθε κτίριο είχε 47 ατσάλινες κολόνες στον πυρήνα, διασυνδεόμενες σε μια πολύπλοκη δομή. Μπορούσαν να στηρίξουν βάρος δεκαπλάσιο από όσο είχαν. Το πιο σημαντικό είναι ότι η κυβέρνηση υποστηρίζει πως ήταν η σύγκρουση με τα αεροπλάνα και η φωτιά από τα καύσιμα τους που οδήγησε στην κατακόρυφη κατάρρευση. Όμως, τα κτίρια ήταν σχεδιασμένα για να αντέξουν σύγκρουση με αεροπλάνο. Ο Φρανκ Ντεμαρτίνι, που ήταν συντονιστής στην κατασκευή των δίδυμων πύργων, λέει πως η σύγκρουση αεροπλάνου με τα κτίρια, ακόμη και αν ήταν πολλαπλή, θα ήταν ανάλογη με το να καρφώνεις μολύβια σε μια κουνουπιέρα.

Δεξιά: Το ατσάλι του σκελετού λιώνει στους 2.800 Φαρενάιτ κι όχι στους 1.800 που μπορεί να φτάσει με τα φλεγόμενα καύσιμα. Στη δε γιγαντιαία έκρηξη των κτιρίων ό,τι υπήρχε μέσα (γραφεία, έπιπλα και άνθρωποι) έγινε κυριολεκτικά σκόνη. Αυτό χρειαζόταν τεράστια ενέργεια και όχι μόνο την έκρηξη των καυσίμων από τα αεροσκάφη

Δεύτερο: Η μεγαλύτερη θερμοκρασία στην οποία μπορούν να φτάσουν φλεγόμενα τα καύσιμα των αεροπλάνων, στις ιδανικότερες συνθήκες και με άφθονο διαθέσιμο οξυγόνο, είναι 1.800 βαθμοί Φαρενάιτ. Αυτές οι φωτιές έκαιγαν πολύ χαμηλότερα. Ο μαύρος καπνός που έβγαινε σηματοδοτεί ότι ήταν πολύ χαμηλότερα. Σε εργαστηριακά πειράματα υπολογίστηκε ότι έκαιγαν περίπου στους 500 βαθμούς. Το ατσάλι στο σκελετό του κτιρίου λιώνει στους 2.800 βαθμούς, δηλαδή σε 1.000 βαθμούς παραπάνω από την υψηλότερη θερμοκρασία που θα μπορούσε να προκληθεί από τα καύσιμα. Ακόμη, πάντα σύμφωνα με τα πειράματα, το ατσάλι θα μπορούσε να αντέξει σε θερμοκρασία 2.000 βαθμών για έξι συνεχείς ώρες, χωρίς να δείξει εμφανή κόπωση. Το ένα κτίριο, ο νότιος πύργος, που έπεσε πρώτος - ενώ ήταν ο δεύτερος που χτυπήθηκε -, κατέρρευσε ή καλύτερα εξαφανίστηκε έπειτα από μία ώρα. Ο βόρειος πύργος έπειτα από μιάμιση ώρα. Έτσι, οι φωτιές έκαιγαν σε πολύ χαμηλότερη θερμοκρασία και για πολύ μικρότερο χρονικό διάστημα, για να αποδυναμώσουν το ατσάλι. Δεν θα μπορούσε να λιώσει, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση, γιατί το ατσάλι δεν θα εξασθενούσε υπό αυτές τις συνθήκες.
Ακόμη, συζητήσεις με πολιτικούς μηχανικούς με έχουν πείσει πως η σχεδίαση του κτιρίου ήταν τέτοια που δεν θα έκανε κατακόρυφη κατάρρευση. Υπάρχει ένα και μοναδικό πιθανό σενάριο για να γίνει μια κατακόρυφη κατάρρευση. Έπρεπε όλες οι κολόνες υποστήριξης να κοπούν την ίδια στιγμή. Αυτό είναι εντελώς γελοίο! Δεν υπάρχει τρόπος να γίνει αυτό μέσω της θερμότητας. Μπορεί να γίνει μόνο μηχανικά ή με τη χρήση εκρηκτικών".

—Υπάρχει αυτό το μέτρημα στα δευτερόλεπτα της πτώσης

Το αεροπλάνο έκανε μικρή ζημιά στο Πεντάγωνο, λένε, και τα συντρίμμια δεν είναι αρκετά ώστε να αποδεικνύουν την πρόσκρουση ενός Μπόινγκ.

"Αυτό είναι τρομερά σημαντικό. Τα κτίρια κυριολεκτικά ανατινάχτηκαν από πάνω προς τα κάτω. Ανατινάχθηκαν! Κανένας όροφος δεν κουνήθηκε. Παρατήρησε ότι όλοι οι όροφοι μένουν σταθεροί. Στη γιγαντιαία έκρηξη ό,τι υπήρχε μέσα (γραφεία, έπιπλα και άνθρωποι) έγινε κυριολεκτικά σκόνη. Δεν βλέπεις αντικείμενα, μόνο λεπτή σκόνη, μόρια. Αυτό χρειαζόταν τεράστια ενέργεια και όχι μόνο στην έκρηξη των καυσίμων. Στα πλάνα μπορείς να δεις τεράστιες διαδοχικές εκρήξεις. Και όλα έγιναν πολύ γρήγορα. Η επίσημη επιτροπή που ερεύνησε το θέμα αναφέρει στη σελίδα 305 του πορίσματος ότι ο νότιος πύργος έπεσε σε 10 δευτερόλεπτα. Ο βόρειος πύργος έπεσε σε 11 δευτερόλεπτα. Το εκπληκτικό είναι ότι, αν αφήσω να πέσει ένα αντικείμενο απ' αυτό το ύψος, θα φτάσει στο έδαφος σε 12 δευτερόλεπτα! Αυτό σημαίνει ότι τα κτίρια έπεσαν με ταχύτητα μεγαλύτερη της ελεύθερης πτώσης. Δεν υπήρχε η παραμικρή αντίσταση από τους κατώτερους ορόφους. Είναι φαινόμενο που είναι αδύνατον να εξηγηθεί με τη Φυσική, χωρίς μαζική χρήση εκρηκτικών".

—Τι έγινε με το τρίτο κτίριο;

"Υπήρχε το World Trade Center 7 που έπεσε στις 5.20 το απόγευμα. Αυτό ήταν ένα κτίριο με 47 ορόφους, που δεν χτυπήθηκε από αεροπλάνο και δεν είχε φωτιές από καύσιμα. Ο Λάρι Σιλβερστάιν, που το νοίκιαζε, το είχε ασφαλίσει κατά τρομοκρατικής επίθεσης έξι βδομάδες πριν για 3,5 δισ. δολάρια. Ήταν μια κλασική ελεγχόμενη κατεδάφιση με τη χρήση εκρηκτικών. Όλοι οι όροφοι άρχισαν να κινούνται ταυτόχρονα. Είναι ακριβώς αυτό που βλέπουμε σε κατεδαφίσεις ξενοδοχείων και καζίνων στο Λας Βέγκας. Οι σχολιαστές που το περιέγραφαν έλεγαν ότι έμοιαζε με μια ελεγχόμενη κατεδάφιση. Ακριβώς αυτό ήταν! Αυτό το κτίριο έπεσε σε 6,6 δευτερόλεπτα και η ελεύθερη πτώση από αυτό το ύψος είναι 6 δευτερόλεπτα, αλλά ήταν μια πολύ συμπαγής κατασκευή, που φιλοξενούσε μια γεννήτρια παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος για την περιοχή".

—Πόσα μέλη έχει η ομάδας σας;

"Είμαστε περισσότεροι από 300. Τουλάχιστον 200 έχουν ερευνητικές δυνατότητες και 85 έχουν ακαδημαϊκή ιδιότητα και εξοπλισμό".

Αριστερά: Το μυστήριο με το 47ώροφο κτίριο 7 παραμένει για κάποιους άλυτο. Κατέρρευσε στις 5.20 το απόγευμα, παρότι δεν χτυπήθηκε από αεροσκάφος. Ασφαλίστηκε για τρομοκρατική επίθεση έξι εβδομάδε5 πριν από την 11η Σεπτεμβρίου - και όσοι παρατήρησαν την πτώση του, έμειναν με την εντύπωση ότι επρόκειτο για μια κλασική ελεγχόμενη κατεδάφιση

—Τελευταία είχατε κάποια προβολή από τα μέσα ενημέρωσης. Είστε ικανοποιημένος ή νομίζετε ότι συγκαλύπτουν την υπόθεση;

"Στο συμπόσιο που κάναμε υπήρξε μεγάλη κάλυψη. Μίλησαν άλλα τρία μέλη, ο Τζόουνς που ανέφερα νωρίτερα, ο Μπομπ Μπάουμαν, που υπήρξε διευθυντής στο πρόγραμμα Star Wars (αντιπυραυλική προστασία των ΗΠΑ) τόσο σε δημοκρατικές όσο και σε ρεπουμπλικανικές κυβερνήσεις, και ο Γουέμπστερ Τάρπλεϊ, που είναι συγγραφέας του βιβλίου "11/09 συνθετικός τρόμος". Υπάρχει τεράστιο ενδιαφέρον για το θέμα και η ποιότητα και το μέγεθος του ενδιαφέροντος αυξάνονται. Φυσικά, υπάρχουν λυσσαλέες αντεπιθέσεις, που προσπαθούν να μας κηλιδώσουν και ως άτομα και ως προς τα ευρήματα μας. Αλλά θα λιγοστέψουν, γιατί οι ανακαλύψεις μας βασίζονται στην επιστημονική έρευνα".

—Νομίζετε ότι οι Αμερικανοί θα δεχτούν τελικά τη δική σας εκδοχή;

"Η αποδοχή μεγαλώνει, καθώς κάνουμε ολοένα και περισσότερες ομιλίες και παρουσιάσεις, εκδίδονται περισσότερες εργασίες και βιβλία, γίνονται συζητήσεις σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις. Όλο και περισσότεροι Αμερικανοί ξυπνάνε και καταλαβαίνουν ότι η κυβέρνηση τους λέει τεράστια ψέματα. Ακριβώς όπως ο Χίτλερ παραπλάνησε τον γερμανικό λαό με τεράστια ψέματα".

—Έρχονται σ' εσάς συγγένεια των θυμάτων;

"Ο αδελφός μιας γυναίκας που σκοτώθηκε στο αεροπλάνο που χτύπησε το Πεντάγωνο ζήτησε να μάθει τι ξέρουμε για την περίπτωση. Του εξήγησα τα όρια στο τι γνωρίζουμε και τι όχι. Αυτό που ξέρουμε είναι ότι η πτήση 11 εξαφανίστηκε από τα ραντάρ κοντά στα σύνορα του Κεντάκι με το Οχάιο. Ένα άλλο αεροπλάνο φαίνεται να το αντικαθιστά κοντά στην Ουάσινγκτον. Αφού είχαν χτυπηθεί οι πύργοι, ο Νόρμαν Μινέτα (σ.σ.: υπουργός Μεταφορών), σύμφωνα με την επίσημη κατάθεση του στην επιτροπή έρευνας, πήγε σε ένα υπόγειο συντονιστικό κέντρο, όπου ήταν ο Ντικ Τσένι επικεφαλής. Ο Μινέτα άκουσε έναν νεαρό να λέει κάθε τόσο στον Τσένι: "Κύριε, είναι 50 μίλια μακριά". "Κύριε, είναι 30 μίλια μακριά". "Κύριε, είναι 10 μίλια μακριά. Ισχύουν ακόμη οι διαταγές;" Ο Τσένι γύρισε ενοχλημένος και του απάντησε: "Φυσικά ισχύουν οι διαταγές, άκουσες κάτι διαφορετικό;" Οι διαταγές πρέπει να ήταν να μην καταρρίψουν το αεροπλάνο. Το ευνόητο θα ήταν να το ρίξουν. Θα έχανες τους επιβάτες, αλλά δεν θα έχανες και τον προσωπικό σου στόχο. Αν είχε δοθεί εντολή να καταρριφθεί, θα είχε καταρριφθεί. Το Πεντάγωνο είναι ίσως το κτίριο με το καλύτερο αμυντικό σύστημα του κόσμου. Ετσι, το γεγονός είναι πως το αεροπλάνο δεν καταρρίφθηκε γιατί υπήρχαν εντολές».

—Λέτε κι άλλα για το Πεντάγωνο...

"Από τις μελέτες μας φαίνεται ότι αυτό που χτύπησε το Πεντάγωνο ήταν ένα αεροπλάνο αρκετά μικρότερο από Μπόινγκ 151, που μπορεί να έριξε έναν πύραυλο στο κτίριο πριν πέσει το ίδιο επάνω του, για να δημιουργήσει την εντύπωση μεγάλης ζημιάς. Υπήρχε σχεδόν πλήρης απουσία από συντρίμμια στις πρέπουσες ποικιλίες και ποσότητες. Δεν υπήρχε διαλυμένη άτρακτος, δεν υπήρχαν φτερά, καθίσματα, σώματα, αποσκευές. Δεν υπήρχε ούτε η ουρά, που δομικά είναι ένα από τα ισχυρότερα μέρη του αεροπλάνου. Ούτε καν οι μηχανές, που είναι ουσιαστικά άφθαρτες.
Στην πραγματικότητα, το αρχικό σημείο κρούσης είναι 10 πόδια ψηλό και 60 πόδια φαρδύ και μπορείς να δεις έναν φράχτη που δεν έσπασε και μερικά αυτοκίνητα εκεί, με ακέραια παράθυρα. Το Πεντάγωνο έδωσε στη δημοσιότητα μερικές βιντεοταινίες, υπό την πίεση της παραδοσιακής έρευνας. Και τα βίντεο δεν δείχνουν, ενώ θα έπρεπε, ένα Μπόινγκ 757. Το 151 είναι 150 πόδια μακρύ. Το Πεντάγωνο είναι μόνο 71 πόδια ψηλό. Αυτό σημαίνει ότι το αεροπλάνο είναι διπλάσιο σε μήκος από το ύψος του κτιρίου. Αν ήταν εκεί έπρεπε να φαίνεται στο βίντεο.
Ακόμη έχουμε αεροναυπηγούς που λένε πως η κυβερνητική άποψη ότι το αεροπλάνο χτύπησε με 130 μίλια την ώρα είναι φυσικώς αδύνατη με τους νόμους της Αεροδυναμικής. Αν ερχόταν παράλληλα με το έδαφος, όπως μας λένε, θα είχε δημιουργήσει ένα τεράστιο σύννεφο από την πίεση του αέρα. Αν έπεφτε υπό γωνία θα είχε δημιουργήσει έναν τεράστιο κρατήρα".

Δεξιά: Τα κτίρια έπεσαν πολύ γρήγορα κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με τη χρήση μεγάλων ποσοτήτων εκρηκτικών

—Υπάρχουν ντοκουμέντα που κρατάει μυστικά η κυβέρνηση και ζητάτε να δοθούν στη δημοσιότητα;

"Βέβαια! Για παράδειγμα, το Πεντάγωνο καλύπτεται παντού από κάμερες. Υπολογίζουμε ότι υπάρχουν τουλάχιστον 84 βίντεο που δείχνουν τι συνέβη στο Πεντάγωνο. Αλλά δεν τα δημοσιοποιούν. Έχουμε μια ιστοσελίδα στην οποία μαζεύουμε υπογραφές για να δημοσιοποιηθούν στοιχεία που τα έχουμε χωρίσει σε είκοσι διαφορετικές κατηγορίες. Φωτογραφίες, απομαγνητοφωνήσεις από αεροπορικές εταιρείες κ.λπ. Αν την επισκεφθείς, θα δεις πως η κυβέρνηση παρακρατεί στοιχεία από κάθε σημαντική πλευρά του επίσημου απολογισμού για την 11η Σεπτεμβρίου. Είναι εξοργιστικό!"

—Τώρα ο πρόεδρος Μπους δείχνει ως εχθρούς τη Συρία και το Ιράν. Πιστεύετε ότι θα γίνει ένας νέος πόλεμος;

"Δεν νομίζω η Κίνα και η Ρωσία να το επιτρέψουν. Οι Κινέζοι έχουν σημαντικές πετρελαϊκές συμφωνίες και οι Ρώσοι συμμετέχουν στο ειρηνικό πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Οι ειδικοί λένε πως δεν υπάρχει απειλή. Μάλιστα, δημοσιεύτηκε μια επιστολή πρόσφατα από 21 στρατηγούς, ναυάρχους και αξιωματούχους του αμυντικού τομέα που λέει ότι δεν υπάρχει κρίση. Είναι όλα παραφουσκωμένα και μας παραπλανούν για άλλη μια φορά. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η κυβέρνηση, όταν βρίσκεται σε πολιτική δυσκολία, αρέσκεται να απειλεί με τρομοκράτες για να διασωθεί. Αυτή η υπόθεση με τις λεγόμενες υγρές βόμβες είναι εντελώς γελοία και είχε πολύ μικρή επίδραση στον αμερικανικό λαό. Αυτοί που ανακατεύτηκαν φαίνεται πως δεν είχαν τα συστατικά, πολλοί δεν είχαν καν διαβατήρια. Χρειαζόταν μεγάλη τύχη να βάλουν αυτά τα υγρά σε ένα αεροπλάνο και μετά θα χρειάζονταν όργανα μέτρησης και πολύ χρόνο σε ένα εργαστήριο. Είναι παράλογο. Με την επέτειο που έρχεται, σε συνδυασμό με το αυξανόμενο ενδιαφέρον για την έρευνα σχετικά με την 11η Σεπτεμβρίου, νομίζω ότι η κυβέρνηση χρειαζόταν άλλον έναν συναγερμό για τρομοκρατική επίθεση. Για να φρεσκάρει το φόβο που τη βοηθάει να χειραγωγεί τον αμερικανικό λαό".

—Πιστεύετε ότι είναι πιθανό να συμβεί στο μέλλον μια νέα 11η Σεπτεμβρίου;

"Αυτός είναι ο μεγαλύτερος μας φόβος. Ότι θα στήσουν άλλη μία εσκεμμένη επίθεση. Για παράδειγμα, θα μπορούσαν να φτιάξουν μια παρόμοια κατάσταση ως δικαιολογία για να επιτεθούν στο Ιράν. Αλλά το Ιράν είναι πολύ καλά εξοπλισμένο. Κάτι τέτοιο όχι μόνο θα διακινδύνευε τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά σίγουρα θα αποδυνάμωνε τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις. Αυτές οι πράξεις δεν κάνουν την Αμερική δυνατότερη, αλλά πολύ ασθενέστερη. Ήδη, επειδή η κυβέρνηση ανταγωνίζεται τόσο πολλές χώρες, έχει αυξηθεί δραματικά ο κίνδυνος για την ασφάλεια των ΗΠΑ. Όταν ο Μπους αποκαλείται "ο πρόεδρος της ασφάλειας", δεν είναι παρά ένα αρρωστημένο αστείο".

—Αλλά η Αλ Κάιντα υπάρχει. Έτσι δεν είναι;

"Πιστεύω πως υπάρχει μια αυθεντική Αλ Κάιντα. Βασικά εμείς τη φτιάξαμε στο Αφγανιστάν. Την υποστηρίξαμε να ξεφορτωθεί τις δυνάμεις της Σοβιετικής Ένωσης και όταν αυτός ο λόγος ύπαρξης έληξε, μετατράπηκε σε μια ανεξάρτητη δύναμη. Και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Ιράκ τώρα μετατρέπεται σε χώρο εκπαίδευσης τρομοκρατών. Δεν ήταν πριν εισβάλουμε, αλλά είναι τώρα".

Χωρίς να θέλω να θίξω την μνήμη των 3,5 χιλιάδων θυμάτων,η 11η σεπτεμβρίου είναι μια από τις μεγαλύτερες απάτες στην ιστορία της ανθρωπότητας. Αυτό πρέπει να κατανοήσουν και οι συγγενείς των θυμάτων και όλοι όσοι θέλουν να αποδώσουν φόρο τιμής στα θύματα και να στρέψουν το θυμό τους ενάντια στην απανθρωπη κυβέρνηση των Η.Π.Α. και μετέπειτα ενάντια στον ίδιο τον καπιταλισμό από το να ανακυκλώνουν κάθε χρόνο πατριωτική και αντισλαμική ρητορεία και να γίνοντε έτσι ακούσιοι αναπαραγωγόι της απάτης.

ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ

Στις 8 Γενάρη 1991, πριν από 20 χρόνια ακριβώς, δολοφονήθηκε στην Πάτρα ο καθηγητής Νίκος Τεμπονέρας. Μέλος του ΕΑΜ (Εργατικό Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο), μαθηματικός, 38 ετών. Ακολουθεί ένα μικρό και γενικό χρονικό των γεγονότων, για να μην ξεχάσουμε! Για να μάθουν οι νέες γενιές αγωνιστών τα γεγονότα, όταν φωνάζουν το «ΖΕΙ-ΖΕΙ Ο ΤΕΜΠΟΝΕΡΑΣ ΖΕΙ – ΜΕ ΠΕΤΡΟΥΛΑ – ΛΑΜΠΡΑΚΗ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ».

Γιατί τον Τεμπονέρα ΔΕΝ τον δολοφόνησαν κάποιοι «σκοτεινοί» πράκτορες ή κάποιο δήθεν παρακράτος, αλλά το επίσημο κράτος, με φυσικούς αυτουργούς τον τότε πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ Πάτρας Γιάννη Καλαμπόκα (κυβερνητική νεολαία) και τους τραμπούκους του, και ηθικούς αυτουργούς τον Νομάρχη Αχαίας Τάγαρη, τον Υπουργό Παιδείας της κυβέρνησης Μητσοτάκη Βασίλη Κοντογιαννόπουλο (σημερινό βουλευτή του ΠΑΣΟΚ) και συνένοχους την αστυνομική διεύθυνση Αχαίας.

Ήταν και πάλι τέτοιες μέρες, τέλος διακοπών Χριστουγέννων, πριν 20 χρόνια. Μόλις χθες δηλαδή…ιστορικά. Στα σχολεία όμως δεν επικρατούσε ησυχία, η κοινωνία έβραζε υπόκωφα. Είχαν προηγηθεί οι καταλήψεις των εργοστασίων, των «προβληματικών».

Στην Πάτρα, η Πειραϊκή-Πατραϊκή είχε γίνει από την άνοιξη του 1990 ένα ιδιότυπο κέντρο αντίστασης και αγώνα ενάντια στην κυβερνητική πολιτική της ΝΔ του Μητσοτάκη. Πολύμηνος αγώνας, σκληρός. «Ή όλοι ή κανένας» έγραφε το πανό στην πύλη του εργοστασίου της Πάτρας, απαντώντας στις μαζικές απολύσεις και τα σχέδια συρρίκνωσης. Ο ραδιοφωνικός σταθμός των απολυμένων της Πατραϊκής «Αλληλεγγύη» έφερνε στα σπίτια και τα καφενεία το μήνυμα του αγώνα, τη μουσική της αντίστασης. Και όταν ο πολύμηνος αγώνας των εργατών και των υπαλλήλων έφτασε σε καμπή, σαν φυσική συνέχεια τη σκυτάλη πήραν οι μαθητές και φοιτητές.

Ο τότε Υπουργός Παιδείας του Μητσοτάκη, Βασ. Κοντογιαννόπουλος (σημερινός βουλευτής του ΠΑΣΟΚ), παίρνοντας και αυτός τη σκυτάλη των αντιλαϊκών μέτρων, προσπάθησε να κάνει άλλη μια αντιδραστική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση (σαν αυτές που επιχείρησαν αργότερα ο Αρσένης, ο Γιωργάκης Παπανδρέου κλπ). Τον Νοέμβριο του ΄90 ξεκίνησαν οι πρώτες συνελεύσεις, πρώτα στα ΤΕΙ της περιφέρειας, μετά στις σχολές των ΑΕΙ. Μαζικές γενικές συνελεύσεις, συντονιστικά σχολών, συντονιστικά πόλεων, πανελλαδικά συντονιστικά στην Αθήνα για τον συντονισμό και την κλιμάκωση του αγώνα. Οι καταλήψεις άρχισαν στα μέσα Νοέμβρη, μέρες Πολυτεχνείου περίπου, πρώτα στην επαρχία. Αρχές Δεκέμβρη τα περισσότερα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας ήταν κατειλημμένα. Το αίτημα ένα: να αποσυρθεί το αντιδραστικό πολυνομοσχέδιο Κοντογιαννόπουλου. Και τότε με μορφή χιονοστιβάδας ξεκίνησαν οι μαθητές. Ένα-ένα τα σχολεία έκλειναν. Χιλιάδες μαθητές, σε κάθε γωνιά της χώρας έγραψαν τη λέξη ΚΑΤΑΛΗΨΗ στις πόρτες των σχολείων τους. Μια πραγματική έξαρση, με συνελεύσεις και κατειλημμένα σχολεία σε κάθε χωριό, κωμόπολη και μεγάλη πόλη.

Τα κοινά συντονιστικά προσπάθησαν και έδωσαν ένα γενικό πλαίσιο αγώνα που αποτυπώθηκε στις κεντρικές ανακοινώσεις των κατά τόπους Συντονιστικών επιτροπών καταλήψεων μαθητών-φοιτητών-σπουδαστών. Το πρώτο πανελλαδικό συλλαλητήριο πραγματοποιήθηκε στις 14 Δεκέμβρη με μια τεράστια διαδήλωση από τα Προπύλαια στο Υπουργείο Παιδείας, και είσοδο-κατάληψη του κτιρίου του ΥΠΕΠΘ από χιλιάδες φοιτητές. Το δεύτερο Πανελλαδικό συλλαλητήριο στις 18 Δεκεμβρίου 1990 ακόμα πιο μαζικό, με συγκλονιστική ζωντάνια και πάθος των μαθητών. ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ! Κυβέρνηση και Υπουργείο Παιδείας περιμένουν εκτόνωση λόγω εορτών. Μα αρκετές καταλήψεις, τόσο στις σχολές ΑΕΙ-ΤΕΙ, όσο και σε πάρα πολλά Λύκεια συνεχίζονται στις διακοπές των Χριστουγέννων. Οι μηχανισμοί ανησυχούν, κινούνται προς την καταστολή. Η γραμμή τους: να ανοίξουν τα σχολεία με κάθε τρόπο!. Συσκέψεις και εγκύκλιοι του ΥΠΕΠΘ προς τους διευθυντές των σχολείων δίνουν οδηγίες για κατασταλτικά μέτρα. Να κοπούν οι αλυσίδες και τα λουκέτα στις πόρτες των σχολείων. Να παρθούν απουσίες έστω και στο πεζοδρόμιο του κάθε σχολείου. Να γίνουν «συστάσεις» στους γονείς των καταληψιών μαθητών. Ταυτόχρονα ετοιμάζεται το σχέδιο των «αγανακτισμένων πολιτών», γονείς και «γονείς» που θα κάνουν φασαρίες και επεισόδια έξω από τα σχολεία. Τα μέτρα καταστολής εφαρμόζονται από το πρωί της 6ης Ιανουαρίου 1991. Στην Πάτρα τα επεισόδια με αγανακτισμένους πολίτες παίρνουν έκταση. Η απάντηση του κινήματος άμεση και καταλυτική.

Επιτροπές περιφρούρησης, κοινά συντονιστικά με φοιτητές-σπουδαστές, ενημέρωση του λαού της πόλης με εξορμήσεις, η ΕΛΜΕ έξω απ’ τα σχολειά. Ο Νομάρχης Αχαΐας Τάγαρης σε συνεργασία με τον κομματικό μηχανισμό της ΝΔ στην πόλη και άλλους μηχανισμούς, κινητοποιεί ομάδες τραμπούκων της ΟΝΝΕΔ (τους λεγόμενους «Κένταυρους» που φτιάχτηκαν σαν ομάδες κρούσης της ΟΝΝΕΔ επί προεδρίας Μεϊμαράκη και Βουλγαράκη, για να μην ξεχνιόμαστε…). Επικεφαλείς των τραμπούκων ο τότε πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ Πάτρας και Δημοτικός Σύμβουλος της ΝΔ Γιάννης Καλαμπόκας, και τα γνωστά στελέχοι της ΝΔ και ΟΝΝΕΔ Πάτρας Μαραγκός, Σπίνος, Γραμματίκας και αρκετοί άλλοι.

Προκλήσεις στην αρχή, με αφισοκολλήσεις στα σχολεία της Πάτρας. Οι ΟΝΝΕΔίτες κολλάνε την αφίσα της ΝΔ «λιγότερα λόγια-περισσότερη δουλειά»… Στις 7 Ιανουαρίου τα επεισόδια παίρνουν έκταση σε τουλάχιστον 5 σχολικά συγκροτήματα της πόλης.

Στις 8 Γενάρη από το πρωί το σχέδιο της κυβέρνησης βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Απουσίες στα πεζοδρόμια, αγανακτισμένη «πολίτες» κυνηγούν μαθητές και χειροδικούν, διευθυντές σχολείων απειλούν. Το κίνημα, οι εργαζόμενοι, ο λαός έξω απ΄ τα σχολεία. Το απόγευμα η ΟΝΝΕΔ Πάτρας ξεκινάει ομαδική «αφισοκόλληση» από το κέντρο της πόλης με στόχο την ανακατάληψη όσων σχολείων γίνεται. Η εντολή είναι να εκδιωχθούν οι καταληψίες μαθητές και να παραδοθούν στους διευθυντές ώστε να ανοίξουν την επόμενη μέρα. Ξύλο και επεισόδια στο Πολυκλαδικό Πάτρας, η πρώτη σύρραξη μεταξύ ΟΝΝΕΔιτών και καθηγητών (τα γραφεία της ΕΛΜΕ βρίσκονται στο κτίριο του Πολυκλαδικού). Οι ΟΝΝΕΔίτες αποχωρούν, συνεχίζοντας προς τα σχολεία στην Τριών Ναυάρχων. Τα ίδια.

Μετά προχωρούν προς το 3ο Γυμνάσιο-Λύκειο στα Ψηλά Αλώνια. Χωρίς πολλά λόγια επιτίθενται και δέρνουν τους μαθητές. Φτάνουν στο χώρο φοιτητές, δάσκαλοι και σπουδαστές. Δέχονται και αυτοί επίθεση, με ιδιαίτερη βιαιότητα. Τα ραδιόφωνα της πόλης ενημερώνουν για τα γεγονότα. Κλιμάκιο της ΕΛΜΕ αποφασίζει να μεταβεί στο σχολικό συγκρότημα. Μόλις φτάνει αντικρίζει τραυματισμένους μαθητές και το σχολείο κατειλημμένο από την ομάδα τραμπούκων της ΟΝΝΕΔ. Προσπαθούν να φτάσουν στην πόρτα του σχολείου για να δουν τι συμβαίνει στο εσωτερικό. Τότε δέχονται τη λυσσαλέα επίθεση των ΟΝΝΕΔιτών. Αλυσίδες, λοστοί, καρέκλες κατεβαίνουν στα κεφάλια τους. Και ξαφνικά μια απόλυτη σιωπή. Ένας καθηγητής αιμόφυρτος στο έδαφος, δύο ακόμα αρκετά τραυματισμένοι υποχωρούν. Η κατάσταση του ενός είναι σοβαρή. Μεταφέρεται στο Νοσοκομείο Αγ. Ανδρέας. Ο Νίκος Τεμπονέρας, μαθηματικός, μέλος του ΕΑΜ (Εργατικό Αντι-ιμπεριαλιστικό Μέτωπο) είναι κλινικά νεκρός.

Μεταφέρεται στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Ρίο. Χιλιάδες κόσμος μαζεύεται έξω από το νοσοκομείο Αγ. Ανδρέας. Οι δολοφόνοι διαφεύγουν από την πίσω πλευρά του σχολείου και εξαφανίζονται. Στις 12 το βράδυ μια σιωπηλοί πορεία χιλιάδων ανθρώπων κατεβαίνει από το νοσοκομείο προς την Νομαρχία Αχαΐας. Το ανακοινωθέν του νοσοκομείου επιβεβαιώνει τα χειρότερα. Ο Τεμπονέρας είναι νεκρός. Μια πολιτική δολοφονία στις 8 Γενάρη 1991.

Συνθήματα στη Νομαρχία, συνθήματα και καυγάς στην αστυνομική διεύθυνσηΑχαίας. «Απόψε σκοτώσαν τον Τεμπονέρα», «Ένας στο χώμα χιλιάδες στον αγώνα», «Πιάστε τους δολοφόνους». Οι επόμενες μέρες χαρακτηρίστηκαν από πραγματικές μάχες στους δρόμους της Πάτρας, αλλά και της Αθήνας. Η κηδεία του Νίκου Τεμπονέρα μετατράπηκε σε συλλαλητήριο καταδίκης της κυβερνητικής πολιτικής. Το ίδιο τα μεγάλα πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια στην Αθήνα στις 9, 10 και 11 Γενάρη του 1991. Μάχες στο Ε.Μ. Πολυτεχνείο, την Ομόνοια και σε άλλα σημεία της Αθήνας. Η αστυνομία κάνει εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων και άλλων χημικών. Στην οδό Πανεπιστημίου τα χημικά της ΕΛΑΣ πέφτουν μέσα στο κατάστημα Κ. Μαρούσης με αποτέλεσμα να καούν 4 άνθρωποι στο κτίριο.

Το κίνημα του ΄90-΄91 ποτέ δεν τελείωσε ουσιαστικά. Στα μέσα Γενάρη ήρθε η 1η καταιγίδα της ερήμου, ο πόλεμος των ΗΠΑ στο Ιράκ. Το πολυνομοσχέδιο αποσύρθηκε μετά την παραίτηση του Κοντογιαννόπουλου και την ανάληψη του ΥΠΕΠΘ από τον Γ. Σουφλιά. Οι αντιδραστική μεταρρύθμιση στην εκπαίδευση έρχεται και επανέρχεται. Το ίδιο όμως και οι αγωνιστές του κινήματος. Καταλήψεις και χιλιάδες μαθητές στους δρόμους για την αντιδραστική μεταρρύθμιση Αρσένη. Το ίδιο με τα μέτρα Γιωργάκη Παπανδρέου. Μετά οι μάχες του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ το ΄98 στα εξεταστικά κέντρα. Η παρακαταθήκη έχει στεριώσει. Ο Νίκος Τεμπονέρας ζει και θα ζει στους αγώνες μας. Θα εκδικείται σε κάθε μάχη ενάντια στη συντηρητική πολιτική, σε κάθε προσπάθεια για ανατροπή των νόμων και της κοινωνίας του κέρδους και της αγοράς.

- : «Μα δεν τελείωσε αυτή η ιστορία. Γιατί όλως περιέργως, οι περισσότεροι που διαμαρτύρονταν τότε χωρίς να τον ξέρουν από κοντά αυτόν τον άνθρωπο (Τεμπονέρα) που δολοφονήθηκε πριν 20 χρόνια, του μοιάζουν κάπως. Σαν από αόρατη συμφωνία αυτοί που διαμαρτύρονταν τότε και αργότερα, εργάζονται είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα για κάτι άλλο. Και τηρήθηκαν οι υποσχέσεις που δόθηκαν τότε και οι συμφωνίες δεν γράφτηκαν σε φυλλάδια και μπροσούρες για να ποδοπατηθούν και να ξεφτίσουν.

Είμαστε πάλι εδώ. Εκεί που ξεκινήσαμε. Δεν κάναμε βήμα πίσω. Είναι και αυτό κάτι». ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΙΠΟΤΑ!

Υ.Γ: Για την ιστορία, ο δολοφόνος Καλαμπόκας καταδικάστηκε πρωτόδικα σε ισόβια και στο Εφετείο η ποινή του μειώθηκε. Σήμερα, αφού πέρασε κάποια χρόνια στη φυλακή, κυκλοφορεί και πάλι ελεύθερος. Από την υπόλοιπη ομάδα των ΟΝΝΕΔιτών, οι περισσότεροι «τιμωρήθηκαν» με μικρές ποινές κάποιων μηνών φυλάκισης. Όλοι κυκλοφορούν ελεύθεροι και οι περισσότεροι δουλεύουν σε δημόσιες υπηρεσίες ως «γαλάζια παιδιά»…

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΙΣ 13 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 12μ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ ΕΙΚΟΣΙ ΧΡΟΝΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ.

ΖΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΟΛΩΣΗΣ. ΕΙΝΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΟ ΠΩΣ ΤΕΤΟΙΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΜΑΧΕΣ ΟΠΩΣ ΤΟΥ 90-91 ΘΑ ΔΩΘΟΥΝ ΚΑΙ ΣΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΚΛΙΜΑΚΑ. ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΑΔΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ. Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ 90-91 ΕΧΕΙ ΣΚΕΠΑΣΤΕΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ. Η ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝ ΑΚΟΥΣΕΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ. ΑΣ ΓΕΜΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΕ ΠΡΟΚΗΡΥΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ. ΑΣ ΚΑΛΕΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΜΑΣ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΡΗΤΗΡΙΟ. ΓΙΑΤΙ ΑΥΡΙΟ ΕΜΕΙΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ Ο ΕΠΟΜΕΝΟΣ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑΣ Ή Ο ΕΠΟΜΕΝΟΣ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ Ή Ο ΕΠΟΜΕΝΟΣ ΠΕΤΡΟΥΛΑΣ Ή Ο ΕΠΟΜΕΝΟΣ......................

• ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
• ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
• ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

Η ΧΑΦΙΕΔΙΣΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΙΡΟ Η ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΚΚΕ ΕΧΕΙ ΕΞΑΠΟΛΥΣΕΙ ΕΠΙΘΕΣΗ ΠΡΟΣ ΕΝΑ ΑΝΑΔΥΟΜΕΝΟ ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΑΥΤΟ ΤΗΣ ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α . ΩΣ ΓΝΗΣΙΟΣ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΤΗΣ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΕΣ ΦΑΣΕΙΣ(ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 1944,ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2008, ΠΟΛΥΤΕΧΝΙΟ,ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ) ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΑΠΟΜΟΝΩΣΕΙ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΙ ΡΗΓΜΑ. ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΦΟΡΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΑΞΕΙ ΤΑ ΨΗΦΟΘΗΡΙΚΑ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΑ. ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΕΧΟΥΝ ΩΣ ΕΞΗΣ:ΟΜΑΔΑ ΤΗΣ ΚΝΕ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕ ΣΕ ΧΩΡΟ ΠΟΥ ΑΝΗΚΕ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΣΤΗΝ ΕΑΑΚ ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΠΛΑΚΕΤΑ ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΜΙΑΣ ΔΕΞΙΩΣΗΣ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ. ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΕΑΑΚ ΠΡΟΤΙΜΗΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΟΥΝ ΦΑΣΑΡΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΑΛΛΑ ΝΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΠΛΑΚΕΤΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ. ΘΑ ΠΑΡΑΘΕΣΩ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΙΝ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ:

Βεβήλωση μνημείου για την Σωτηρία Βασιλακοπούλου

Ανακοίνωση της Οργάνωσης Σπουδάζουσας Αθήνας της ΚΝΕ, σχετικά με την αποκαθήλωση της τιμητικής πλακέτας για τη δολοφονημένη κομμουνίστρια, από ομάδα των ΕΑΑΚ

Τις εντονότατες και εύλογες αντιδράσεις της Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας, αλλά και πλήθους φοιτητικών συλλόγων και εργατικών σωματείων έχει προκαλέσει η πράξη βεβήλωσης του μνημείου της δολοφονημένης κομμουνίστριας φοιτήτριας Σωτηρίας Βασιλακοπούλου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Το μνημείο, μια χάλκινη πλακέτα με το πρόσωπο της δολοφονημένης αγωνίστριας και στίχους από το ποίημα που είχε γράψει ο Γιάννης Ρίτσος στη μνήμη της, το είχε αναρτήσει η ΚΝΕ στο χώρο του Παντείου Πανεπιστημίου, μετά από εκδήλωση που οργάνωσε στο ίδρυμα την περασμένη Δευτέρα (13 Δεκέμβρη) αφιερωμένη στην Σωτηρία Βασιλακοπούλου. Θυμίζουμε ότι η Σ. Βασιλακοπούλου δολοφονήθηκε εν ψυχρώ από τραμπούκους της εργοδοσίας, το 1980, έξω από το εργοστάσιο - γκέτο της ΕΤΜΑ, όπου συμμετείχε σε εξόρμηση - κάλεσμα προς τους εργαζόμενους για την απεργία της επόμενης μέρας. Από τότε, κάθε χρόνο, η ΚΝΕ, ο Σύλλογος Φοιτητών Παντείου (του οποίου ήταν μέλος η Σωτηρία), η Ομοσπονδία και το Συνδικάτο Κλωστοϋφαντουργών κι άλλοι φορείς τιμούν τη μνήμη της με εκδηλώσεις την επέτειο της δολοφονίας της έξω από το εργοστάσιο της ΕΤΜΑ και σε μια αντίστοιχη κίνηση η ΚΝΕ ανάρτησε και στο Πάντειο Πανεπιστήμιο τιμητική πλακέτα στη μνήμη της.

Αυτό το μνημείο, όμως, βεβηλώθηκε και αποκαθηλώθηκε την Παρασκευή 17 Δεκέμβρη από ομάδα μελών της ΕΑΑΚ, στο όνομα τού ότι η κολόνα όπου αναρτήθηκε το μνημείο ήταν εντός του χώρου όπου ...κολλάει τις αφίσες της η ΕΑΑΚ!

«Η πλακέτα θα τοποθετηθεί ξανά όσο κι αν ενοχλεί»

Για την κατάπτυστη αυτή ενέργεια, η Οργάνωση Σπουδάζουσας Αθήνας της ΚΝΕ εξέδωσε ανακοίνωση που μιλάει για «βεβήλωση του μνημείου της κομμουνίστριας φοιτήτριας του Παντείου Σωτηρίας Βασιλακοπούλου από τους σύγχρονους ΕΚΟΦίτες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΕΑΑΚ».

Ολόκληρη η ανακοίνωση έχει ως εξής:

«Την Παρασκευή 17/12/2010 στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, ομάδα 60 ατόμων από όλη την Αθήνα από τις γνωστές αντικομμουνιστικές ομάδες των ΕΑΑΚ, βεβήλωσαν και αφαίρεσαν την πλακέτα που είχε τοποθετηθεί από τις Οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στη μνήμη της Σωτηρίας Βασιλακοπούλου.

Η Σωτηρία Βασιλακοπούλου είναι δολοφονημένο μέλος της ΚΝΕ, φοιτήτρια Παντείου που δολοφονήθηκε έξω από το εργοστάσιο της ΕΤΜΑ.

Είναι γνωστοί σεσημασμένοι αντικομμουνιστές.

Αυτό που έκαναν σήμερα οι σύγχρονοι ΕΚΟΦίτες της ΕΑΑΚ στο Πάντειο το έχουν κάνει μόνο οι Χρυσαυγίτες και άλλες φασιστικές ομάδες στα μνημεία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας και οι απόγονοι των Ες-Ες στη Βαλτική.

Καιρό τώρα είναι μαέστροι στις αντιΚΚΕ - τραμπούκικες επιθέσεις μέσα στα Πανεπιστήμια και τους χώρους δουλειάς, γι' αυτό και αβαντάρονται από αστικά ΜΜΕ.

Είμαστε βέβαιοι ότι με αυτήν τη σημερινή τους κίνηση θα γέμισαν χαρά και ικανοποίηση τους γνωστούς σεσημασμένους αντικομμουνιστές - μεγαλοκαθηγητές του Παντείου.

Επιβεβαιώνεται ότι παρά τα μεγάλα λόγια παλεύουν για να σωθεί το καπιταλιστικό σύστημα, όλη τους η αγωνία είναι να χτυπηθεί το ΚΚΕ και η ΚΝΕ.

Τους ενοχλεί ότι η συντρόφισσα Σωτηρία δολοφονήθηκε σε εξόρμηση έξω από ένα εργοστάσιο. Τρέμουν και μόνο στην ιδέα ότι μπορούμε να διδαχθούμε από την πλούσια ιστορία της ταξικής πάλης στη χώρα μας, από τους αγώνες και τις θυσίες χιλιάδων μελών και στελεχών του ΚΚΕ και της ΚΝΕ. Τρέμουν στην ιδέα ότι οι φοιτητές από τα εργατικά λαϊκά στρώματα θα παλέψουν στο πλευρό της εργατικής τάξης για την ανατροπή του καπιταλισμού. Τρέμουν τη συμπόρευση με το ΚΚΕ .

Αξιος, λοιπόν, ο μισθός τους.

Καλούμε κάθε φοιτητή, ειδικά τους ριζοσπάστες φοιτητές να βγάλουν συμπεράσματα για το ρόλο αυτών των ομάδων μέσα και έξω από τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ, να τους γυρίσουν την πλάτη.

Η πλακέτα της Σωτηρίας Βασιλακοπούλου θα τοποθετηθεί ξανά στη θέση της, όσο και αν ενοχλεί τα σύγχρονα φασιστοειδή».

ΠΡΙΝ:

Ποιόν συμφέρει ο πόλεμος στην επαναστατική Αριστερά;

Επίθεση ΚΚΕ σε ΝΑΡ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ

O Ριζοσπάστης της περασμένης Τρίτης ήταν εντυπωσιακός. Μπαράζ επιθέσεων ενάντια στην κινηματική και πολιτική παρέμβαση της επαναστατικής Αριστεράς. Άρθρο από μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΕ (Δ. Γόντικας). Δύο σχόλια της εφημερίδας και τέσσερις(!) ανακοινώσεις καταγγελίας: Από Σπουδάζουσα Αθήνας της ΚΝΕ, Εκτελεστική Γραμματεία ΠΑΜΕ, ΠΑΣΥ και ΜΑΣ. Για να υπογραμμιστεί μάλιστα η σπουδαιότητά τους, συνοδεύονται από δεκάδες ψηφίσματα καρμπόν. Ποιοι είναι στο εδώλιο; Η ΕΑΑΚ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το Συντονιστικό Πρωτοβάθμιων Σωματείων και φυσικά, το ΝΑΡ.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΟΕΙΔΗΣ

Το δεύτερο σημαντικό στοιχείο είναι η γλώσσα που χρησιμοποιείται, το ήθος και ο πολιτισμός που αυτή αποπνέει: Η ΚΝΕ κάνει λόγο για «αντικομμουνιστικές ομάδες της ΕΑΑΚ», «σύγχρονους ΕΚΟΦίτες» και «φασιστοειδή». Η ΠΑΣΥ προσθέτει το χαρακτηρισμό για «χαϊδεμένα παιδιά των ΜΜΕ». Ο Δ. Γόντικας θα …πολιτικοποιήσει τις κατηγορίες αναφέροντας ότι οι παραπάνω κατηγορούμενοι εχθρεύονται το ΚΚΕ από την σκοπιά «των θέσεων του ΠΑΣΟΚ και της εργοδοσίας». Με κάθε σοβαρότητα πληροφορεί πως «είναι πέρα για πέρα βέβαιο» πως «ο χώρος αυτός (της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ) κηδεμονεύεται από διάφορα κέντρα». Και ενώ με περισσή ευκολία μιλά για «πεμπτοφαλαγγίτες», κάνει μια μεγαλόψυχη παραχώρηση, διευκρινίζοντας πως αυτό «δεν σημαίνει ότι είναι όλοι πράκτορες»!

Η επίθεση αυτή γίνεται ξεχωριστή, λόγω και του αδίσταχτου τρόπου με τον οποίο το ΚΚΕ τη συνδέει με την ηρωική μορφή της κομμουνίστριας φοιτήτριας της Παντείου και μέλους της ΚΝΕ, Σωτηρίας Βασιλακοπούλου, που άφησε την τελευταία της πνοή στις πύλες της ΕΤΜΑ τον Ιούλη του 1980. Στην προκλητική ψευδολογία που αναπτύσσεται σχετικά με αυτό το ζήτημα, έχουν απαντήσει τεκμηριωμένα, νηφάλια και πολιτισμένα, η ΕΑΑΚ, η νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση και το ΝΑΡ (ολόκληρες οι ανακοινώσεις στο www.narnet.gr). Θα μπορούσε να υποθέσει κανείς πως αυτό το αλόγιστο ξέσπασμα του ΚΚΕ είναι μια ακόμη εκδήλωση της αντίληψης ατομικής ιδιοκτησίας που έχει για την ιστορία του κινήματος και τους αγωνιστές του. Σε αυτή την πρόσκληση διαμάχης μαζί του –με τέτοιους όρους– δεν θα δηλώσουμε παρόντες. Δεν θα ταίριαζε στο χαμόγελο της Σωτηρίας, θα αδικούσε την όμορφη στράτευση της. Επιδιώκουμε μια άλλη προσέγγιση στο παρελθόν του κινήματός μας. Δεν το αντιλαμβανόμαστε ως νεκρή παρακαταθήκη με στατικά νοήματα, χωρίς κριτική δύναμη και άρα, χωρίς χειραφετητική δυνατότητα.

Ωστόσο, η χυδαία χρήση της κληρονομιάς της Σωτηρίας, είναι απλά ένα άχαρο μέσο για το πολιτικό «διά ταύτα» που θέτει η ηγεσία του ΚΚΕ: Το διακύβευμα είναι η πολιτική και συμβολική κήρυξη πολέμου στον «οπορτουνισμό», ο οποίος σύμφωνα με το σχετικό άρθρο στο Ριζοσπάστη, είναι το «βασικό στήριγμα της αστικής τάξης». Βεβαίως, στο εδώλιο μπαίνει πλέον αποκλειστικά σχεδόν ο «αριστερός» οπορτουνισμός, δηλαδή η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ΝΑΡ και όχι ο ΣΥΡΙΖΑ, τουλάχιστον στο συγκεκριμένο άρθρο. Με απόλυτη ειλικρίνεια ο αρθρογράφος, επισημαίνει ότι «ο κίνδυνος είναι υπαρκτός και δεν πρέπει να υποτιμηθεί», επιβεβαιώνοντας αυτό που αναφέρει η ανακοίνωση του ΝΑΡ, ότι «η ηγεσία του ΚΚΕ είναι θορυβημένη από την άνοδο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του ανεξάρτητου ταξικού ρεύματος στο εργατικό κίνημα».

Γιατί θα έπρεπε όμως να ανησυχεί το ΚΚΕ; Γιατί μια δύναμη που αναφέρεται στον κομμουνισμό να μην χαίρεται που ένας άλλος πολιτικός χώρος με αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα και αναζήτηση μιας νέας επαναστατικής προοπτικής έρχεται να προστεθεί στο ζητούμενο μέτωπο της κοινωνικής αλλαγής που έχει ανάγκη η εποχή μας; Αυτό το ερώτημα προκαλεί πραγματικό αμόκ στην ηγεσία του ΚΚΕ. Και αυτό διότι συγκεφαλαιώνει άλλα πολιτικά ερωτήματα, που συζητούν οι κομμουνιστές και οι αριστεροί, πιο έντονα και πιο κοινά από ποτέ.

Όλοι αυτοί –μαζί τους και το ΝΑΡ– ευχαρίστως θα συμφωνούσαν με τη διαπίστωση του ΚΚΕ ότι «μιλάμε σήμερα για ένα πραγματικό πόλεμο του κεφαλαίου ενάντια στην εργατική τάξη». Μετά τη διαπίστωση αυτή, θεωρεί το ΚΚΕ ακριβώς αυτή τη στιγμή ως την πιο κατάλληλη για να κλιμακώσει τον εμφύλιο πόλεμό του ενάντια σε κάθε άλλη κομμουνιστική και αριστερή δύναμη και μάλιστα με τους παραπάνω εκφυλιστικούς όρους και υβριστικούς χαρακτηρισμούς; Η πολιτική και ιδεολογική αντιπαράθεση είναι φυσικά αναγκαία και ουδέποτε έβλαψε. Η αλληλοαπαξίωση όμως των ρευμάτων αντικαπιταλιστικής πάλης είναι ό,τι χειρότερο.

Το ΚΚΕ πολύ σωστά επισημαίνει ότι είναι αναγκαία η συνολική αμφισβήτηση των αιτιών της σημερινής καπιταλιστικής κρίσης. Από εκεί και πέρα όμως, διαστρέφει με τη στάση του και την κοινή λογική και τη διαλεκτική μιας επαναστατικής σύνδεσης τακτικής και στρατηγικής: Η κήρυξη του «πολέμου στον καπιταλισμό», από πού και ως πού θα έπρεπε να σηματοδοτεί τη σταδιακή αλλά σταθερή απόσυρση του «πολέμου» για την ανατροπή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, την αντικαπιταλιστική αποδέσμευση από το ευρώ και την ΕΕ, την άρνηση του χρέους, την ανατροπή του μνημονίου του ΔΝΤ και του κεφαλαίου; «Ψεύδεστε!», αγαναχτεί συχνά πυκνά ο Ριζοσπάστης απέναντι σε αυτές τις αιτιάσεις. «Το ΚΚΕ φυσικά και θέτει αυτά τα ζητήματα αταλάντευτα, θεωρώντας ωστόσο πως θα λυθούν μόνο στο πλαίσιο της λαϊκής οικονομίας και εξουσίας», συμπληρώνεται. Ίσως θεωρεί ότι μας βγήκε και από τα ...αριστερά. Έτσι όμως εκφυλίζεται η ουσία της επαναστατικής πολιτικής, τόσο στο επίπεδο της τακτικής όσο και της στρατηγικής: Στο επίπεδο της πρώτης, εγκαταλείπεται κάθε υλική δυναμική σύνδεση της αντικαπιταλιστικής προοπτικής με τα συμφέροντα των εργαζομένων και των ανέργων, με τον ανερχόμενο πολιτικό ρόλο του κινήματός τους. Δεν συμβάλλει έτσι στην ωρίμανση της συγκρότησης του κοινωνικού υποκειμένου - φορέα ανατροπής της αστικής επίθεσης μέσω της πολιτικής του πράξης και των νικηφόρων αγώνων του. Το ΚΚΕ θεωρώντας μεταφυσικά πως την επίθεση θα την ανατρέψει το ίδιο, αρκείται σε νεκρά ιδεολογικά μαθήματα προς την εργατική τάξη, που καλείται να «καταλάβει». Σε συνέχεια της παραπάνω αφελούς συλλογιστικής θα απαντούσε κάποιος πως η αυτοχειρία στο επίπεδο της άμεσης πολιτικής γραμμής, σώζεται με την αναβάθμιση της στρατηγικής. Μα ούτε και με αυτή την παράλογη συλλογιστική είναι συνεπές το ΚΚΕ, καθώς θα πρέπει να κάνει τον κόπο να μας εξηγήσει κάποια στιγμή: Αυτή η «λαϊκή οικονομία και εξουσία», πώς θα γίνει πράξη χωρίς επανάσταση; Αρκεί γι’ αυτό η διαρκής εκλογική αύξηση του ΚΚΕ και οι αποστειρωμένες πορείες του προς τη Συγγρού ή το Μεταξουργείο;

Η ηγεσία του ΚΚΕ θεωρεί ως «λυδία λίθο» τις εκτιμήσεις και τη στάση απέναντι στο «σοσιαλισμό και κομμουνισμό που γνωρίσαμε». Θα συμφωνήσουμε σε ένα βαθμό. Αλλά πρέπει να συζητήσουμε τι συνιστά τελικά αντικομμουνισμό: Η επαναστατική κριτική στα καταπιεστικά καθεστώτα της ανατολικής Ευρώπης που γέννησαν (όχι από το κεφάλι του Δία) τους σύγχρονους ολιγάρχες και νεο-καπιταλιστές ή η ταύτιση της απελευθερωτικής κομμουνιστικής προοπτικής με αυτά; Σαν ΝΑΡ τολμήσαμε το πρώτο στα «πέτρινα χρόνια» μετά το 1989. Δεν το μετανιώνουμε τώρα που η Αριστερά καλείται να συμβάλει και να συναντηθεί με ένα ανερχόμενο ρεύμα αναζήτησης μιας απελευθερωτικής κομμουνιστικής προοπτικής. Το ΚΚΕ δεν θα αποφύγει να πάρει θέση σε αυτό το δίλημμα.

Το ΝΑΡ δεν υποτιμάει καθόλου τις διαφορές που υπάρχουν, ούτε υποβαθμίζει τη σημασία της αντιπαράθεσης γι’ αυτές με τη λογική των μέσου όρου ή του ελάχιστου κοινού παρονομαστή. Αυτό θα ισοδυναμούσε με πολιτική αυτοκτονία της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς. Θεωρούμε όμως πως το πεδίο της ανατρεπτικής κοινής δράσης, στη βάση της ισοτιμίας και της αυτοτέλειας, είναι το καλύτερο έδαφος για ένα ουσιαστικό διάλογο, αλλά και για την ανάπτυξη της ευρύτερης εργατικής και λαϊκής αυτοπεποίθησης. Θα καταλάβαινε κανείς –μέσα στην υπερβολή του– το φόβο του Δ. Γόντικα ότι θα δημιουργηθούν «συγχύσεις» από αυτή τη συνεύρεση, αν την ίδια στιγμή η Α. Παπαρήγα δεν έτρεχε τόσο πρόθυμα να συναντηθεί με τον πρωθυπουργό την παραμονή της πανεργατικής απεργίας. Η δήλωση μετά τη συνάντηση ότι «τώρα αρχίζει ο πόλεμος», μάλλον παραπέμπει ότι το ΚΚΕ πάει να κλειστεί στο δικό του φρούριο. Το ποιος λειτουργεί σαν «ανάχωμα» επομένως, πρέπει να συζητηθεί. Το άγχος του ΚΚΕ, να αποδείξει για άλλη μια φορά ότι μπορεί να κηρύξει πόλεμο, να ελέγξει ή/και να συντρίψει ό,τι κινείται στα αριστερά του, έχει πολιτική σημασία και δεν σχετίζεται μόνο με κομματικό πατριωτισμό. Επιχειρείται να φτιαχτεί μια υγειονομική ζώνη με στόχο την ανακοπή τάσεων αντικαπιταλιστικής ριζοσπαστικοποίησης και νέας κομμουνιστικής στρατηγικής και τον περιορισμό τους στο στενό δοκιμασμένο και αποτυχημένο κορσέ του κοινοβουλευτισμού και του ρεφορμισμού.

Τα έφερε έτσι η ιστορία, το ΚΚΕ να μην τα πηγαίνει καλά με τους Δεκέμβρηδες. Τον Δεκέμβρη του 1944, το ερώτημα των κομμουνιστών γιατί δεν μπαίνει ο ΕΛΑΣ στην Αθήνα να διεκδικήσει την εξουσία, επιχειρήθηκε να διασκεδαστεί με το κυνήγι του Ζέρβα στην Ήπειρο. Στη μεγάλη νεολαιίστικη έκρηξη του Δεκέμβρη του 2008 και τα ερωτήματα που έθεσε, το ΚΚΕ είδε μόνο την κουκούλα και τους αντιεξουσιαστές. Τον Δεκέμβρη του 2010, εν μέσω κλιμάκωσης του ταξικού πολέμου ενάντια σε εργαζόμενους, νεολαία και ανέργους, το ΚΚΕ επιχειρεί να συντρίψει τον «αριστερό οπορτουνισμό». Υποτάσσοντας ταυτόχρονα την ΚΝΕ σε έναν άχαρο ρόλο απέναντι στη μεταρρύθμιση της Διαμαντοπούλου, την ίδια στιγμή που τρέχει να μαζέψει ψηφίσματα από ΔΣ συλλόγων ενάντια στην ΕΑΑΚ, σε συνεργασία με τη ΔΑΠ και την ΠΑΣΠ. Ελπίζουμε πως κάποια στιγμή, σε ένα μελλοντικό Δεκέμβρη, να έχει ξεπεραστεί το φάντασμα του 1989, που στοιχειώνει ακόμη την ηγεσία του ΚΚΕ. Το ιερατείο του αλάθητου, θα πρέπει να εξηγήσει στους κομμουνιστές πώς γίνεται να έχουν πάντα δίκιο (μάλιστα οι ίδιοι άνθρωποι); Και σήμερα που κατηγορούν όλους τους άλλους για «οπορτουνιστές». Και όταν κοίταζαν με μισό μάτι την εξέγερση του Νοέμβρη του 1973. Και όταν στη μεταπολίτευση έψαχναν την κοινή δράση με την ΟΝΝΕΔ. Και όταν μετά ανακάλυψαν τις «δημοκρατικές δυνάμεις» και το μορατόριουμ με το ΠΑΣΟΚ. Και όταν διέγραφαν την ΚΝΕ από κοινού με το «δεξιό οπορτουνισμό» και τους έχοντες καριέρα σήμερα στο ΠΑΣΟΚ, για να μην αμφισβητηθεί η συγκυβέρνηση με ΠΑΣΟΚ και ΝΔ που συμμετείχαν. Είχαν δίκιο και όταν υμνούσαν τον Στάλιν και τον Μπρέζνιεφ και όταν έτρεχαν να φωτογραφηθούν με τον Γκορμπατσόφ και όταν χαιρετούσαν μετά το πραξικόπημα εναντίον του… Λίγη σεμνότητα, σύνεση και αυτοκριτική, μάλλον είναι απαραίτητη.

ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΠΩ ΕΓΩ ΚΑΤΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ, ΜΕ ΚΑΛΥΨΕ Ο ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ ΤΗΣ "ΠΡΙΝ". ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ...

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΑΤΗ

Η 25η Δεκεμβρίου ήταν στην αρχαιότητα μια πολύ σημαντική ημέρα αφιερωμένη στη λατρεία του ήλιου και των διάφορων ηλιακών θεοτήτων. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγεται και ο Μίθρας του οποίου τα γενέθλια εορτάζονταν στις 25 Δεκεμβρίου.
Η χριστιανική εκκλησία καπηλεύθηκε την ημερομηνία αυτή εξ αιτίας της τεράστιας δημοφιλίας της και απλώς άλλαξε το περιεχόμενο της προχριστιανικής αυτής εορτής.
Άλλωστε κατά την διάρκεια των πρώτων αιώνων της χριστιανικής χρονολόγησης τα γενέθλια του Ιησού εορτάζονταν σε διάφορες ημερομηνίες, όπως η 15η Απριλίου η 20η Μαΐου η 17η Νοεμβρίου και η 6η Ιανουαρίου.
Η ημερομηνία γέννησης του Ιησού (εάν πράγματι υπήρξε, καθότι δεν ειναι ιστορικά διαπιστωμένη η ύπαρξη του) ειναι αμφιλεγόμενη και σίγουρα πάντως όχι γνωστή.
Σύμφωνα με τους Ευαγγελιστές Λουκά και Ματθαίο ο Ιησούς γεννήθηκε τον καιρό που ο Ηρώδης ήταν βασιλιάς της Ιουδαίας και ο Κυρήνιος κυβερνήτης της Συρίας. Ο Ηρώδης όμως πέθανε το έτος 4 π.Χ. ενώ ο Κυρήνιος δεν ανακηρύχθηκε κυβερνήτης πριν από το 10 μ.Χ...
Η γενέθλια μέρα του Ιησού οριστικέ τελικώς ως η 25η Δεκεμβρίου στη Ρώμη και στα μέσα του 4ου αιώνα από τον πάπα Ιούλιο τον Α΄

Ποια ειναι η πραγματική καταγωγή του Χριστουγέννων;
Οι εορτασμοί των ημερών των Χριστουγέννων ειναι κατά πολύ παλαιότεροι του Ιησού. Παλαιοτέρα και από τον Μίθρα στην Αίγυπτο εορτάζονταν με μεγάλες τιμές η γέννηση του Θεού Όσιρη. Σε ότι αφορά το περιεχόμενο και το νόημα των «Χριστουγέννων», πρέπει κανεις να ανατρέξει στην ελληνορωμαϊκή παράδοση και τους εορτασμούς των Κρονίων κατά τη διάρκεια των οποίων οι άνθρωποι άναβαν κεριά, απελευθέρωναν δούλους, ξεχνούσαν πάθη και μίση και αντάλλασσαν δώρα μεταξύ τους.
Αρχικά η εορτή ελάμβανε χώρα στις 17 Δεκεμβρίου αλλά από το 400 π.Χ. περίπου μεταφέρθηκε νια εβδομάδα αργότερα.
Έτσι συνέπεσε να εορτάζεται με την μεγάλη γιορτή του Ηλίου (Μίθρα) στις 25 Δεκεμβρίου.
Η χριστιανική εκκλησία καπηλεύτηκε την γιορτή αυτή και την μετέτρεψε σε χριστιανική ονομάζοντάς την «Χριστούγεννα»
Έχουν το χριστουγεννιάτικο δένδρο και η βασιλόπιτα χριστιανική καταγωγή;

Το έθιμο του στολισμένου δένδρου δεν έχει την παραμικρή σχέση με τον Ιησού αλλά και το χριστιανισμό γενικότερα. Στον Ελληνικό χώρο, από τα Ομηρικά κιόλας χρόνια, οι άνθρωποι τιμούσαν τα Κρόνια, στολίζοντας δένδρα με στολίδια και πορτοκάλια, τιμώντας έτσι τον αναγεννώμενο ήλιο.
Στις βόρειες παραδόσεις σημειώνονται αντιστοίχως παρόμοιοι στολισμοί με παρόμοιο νοηματικό περιεχόμενο. Στους σύγχρονους καιρούς, μόλις την τελευταία εκατονταετία το έθιμο αυτό γνώρισε την καθολικότητα που παρατηρούμε σήμερα.
Γενικότερα πάντως, πρέπει να σημειωθεί ότι το πάντα πράσινο (ever green) δένδρο αναγνωριζόταν ως σύμβολο γονιμότητας και αθανασίας. Τόσο η γονιμότητα, όσο και η αθανασία της φύσης αποτελούν συστατικά στοιχεία όλων σχεδόν των προχριστιανικών κοσμολατρευτικών παραδόσεων και θρησκειών.
Το κόψιμο της βασιλόπιτας αποτελεί εξέλιξη του αρχαιοελληνικού εθίμου του εορταστικού άρτου, το οποίο οι αρχαίοι Έλληνες πρόσφεραν στους θεούς, σε μεγάλες αγροτικές γιορτές, όπως τα Θαλύσια και τα Θεσμοφόρια.

Το Ελληνικό «Τριέσπερον» ή Ηλιούγεννα
Στη θέση των «Χριστουγέννων», οι Αρχαίοι Έλληνες εώρταζαν το λεγόμενο «Τριέσπερον», μία εορτή η οποία γενικεύεται από τους ελληνιστικούς χρόνους κι εντεύθεν, προς τιμήν των πυρφόρων και ηλιακών θεοτήτων Ηρακλέους (ο οποίος κατά τον Κορνούτο ορίζεται ως «ο εν τοίς όλοις Λόγος καθ'όν η Φύσις ισχυρά και κραταιά εστί και απεριγένητος ούσα, μεταδοτικός ισχύος και τοίς κατά μέρος και αλκής υπάρχων») και Ηλίου. Το «Τριέσπερον» ξεκινούσε με το Χειμερινό Ηλιοστάσιο (τη νύκτα της 21ης προς την 22α του Δεκεμβρίου, τη μεγαλύτερη δηλαδή νύκτα του έτους) και κορυφωνόταν με την αναγέννηση του φωτοδότη Ηλίου (τη νύκτα της 24ης προς 25η, όταν η ημέρα έχει ήδη μείνει «στάσιμη» επί 3 ημέρες μετά το Ηλιοστάσιο και αρχίζει πλέον να μεγαλώνει).
Αργότερα, με την επιβολή της κρατικής ηλιολατρίας από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Αυρηλιανό, το ελληνικό «Τριέσπερον» επισκιάσθηκε (κατά μίμηση της παρσικής λατρείας του Θεού Μίθρα που εώρταζε και αυτή την γέννηση του Θεού στις 25 Δεκεμβρίου) από την «επίσημη» ρωμαϊκή εορτή του «Ανίκητου Ήλιου» («Sol Invictus»). Η «Ημέρα της Γεννήσεως του Ανίκητου Ηλίου» («Dies Natalis Solis Invicti»), η στιγμή δηλαδή που ο ακατάβλητος Ήλιος, έχοντας θριαμβεύσει επάνω στο σκοτάδι της «bruma» (βλέπε κατωτέρω), αρχίζει να ανέρχεται δυναμικά και υπερήφανα στον ουράνιο θόλο, είχε, φυσικά, ως προεόρτιο τη νύκτα του Χειμερινού Ηλιοστασίου, όταν ετιμάτο σιωπηρώς η Θεά του Κάτω Κόσμου Αντζερόνα (Angerona, Dea Tacita), προστάτις των νεκρών και προσωποποίηση της Θελήσεως, της Εσωτερικής Φωνής, της Ενοράσεως και της Σιωπής, στα λεγόμενα «Ντιβάλια» ή «Αντζερονάλια» («Divalia» ή «Angeronalia», βλ. Claudio Rutilio, «Η Θεολογία των Ρωμαίων»). Τα «Divalia» έκλειναν τις λεγόμενες «σύντομες ημέρες» («brevissimi dies», «bruma») που σηματοδοτούσαν την ολοκλήρωση της ηλιακής διαδρομής μέσα στον ενιαυτό.
Ο Sol «Invictus» συνέχισε να λατρεύεται ως Ανώτατος Θεός και καθοδηγητής της οργανωμένης κοινωνίας και των Ρωμαίων αυτοκρατόρων μέχρι την εποχή του Κωνσταντίνου, ο οποίος άρχισε την βασιλεία του ως τυπικός ηλιολάτρης. Υπάρχουν νομίσματα ως το 324 μ.α.χ.χ. που εμφανίζουν τον Κωνσταντίνο να δοξάζει τον Sol ως «Πηγή της Αυτοκρατορικής Δυνάμεως», μόνον δε κατά τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του οι αναφορές στον Sol και τις άλλες εθνικές θεότητες εξαφανίσθησαν από τα νομίσματα. Η εορτή πάντως του «Sol Invictus» επικαλύφθηκε με τη σειρά της αμέσως μετά την επικράτηση του Χριστιανισμού (4ος αιώνας, με απόφαση του Πάπα Ιουλίου) από τα γνωστά μας «Χριστούγεννα» (που έως τότε υπολογίζονταν στις 6 Ιανουαρίου -ημερομηνία που στην Ανατολή παρέμεινε μέχρι τουλάχιστον τη βασιλεία του αυτοκράτορα Γιουτπράβδα, ελληνιστί Ιουστινιανού-, ή στις 19 Απριλίου, ή στις 20 Μαϊου κατ'άλλους, ενώ στο «Pascha Compustus» του 243 μ.α.χ.χ. η «γέννηση» του Τζεσουά ορίζεται στις 28 Μαρτίου). Η μετέπειτα χυδαία ιδιοποίηση του ελληνικού «Τριεσπέρου» δεν εμπόδισε φυσικά τους πιο σκληροπυρηνικούς απολογητές της νέας Θρησκείας να περιγελούν τους Εθνικούς, κατά την προσφιλή τους πρακτική, ακόμη και κατά τον 3ο αιώνα μ.α.χ.χ. (!!), ως τάχα... ανόητους που εώρταζαν γενέθλια Θεών (Αρνόβιος, περίπου 296 μ.α.χ.χ.).

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΕΟΡΤΕΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ
Τα Χριστούγεννα η εορτή της ανάμνησης της γεννήσεως του Ιησού Χριστού δηλαδή, αποτελούν την μεγαλύτερη γιορτή του Χριστιανισμού, αποτελώντας ημέρες χαράς για όλον τον Χριστιανικό κόσμο. Λόγω βέβαια της «οικονομικής εκμετάλλευσης» και του τεράστιου «οικονομικού τζίρου της εορτής» τα Χριστούγεννα εορτάζονται πλέον σχεδόν σε όλο τον κόσμο. Ιχνηλατώντας την ιστορικότητα της εορτής ο μελετητής ανακαλύπτει ενδιαφέροντα στοιχεία που αφορούν την ημερομηνία της εορτής, αλλά και συσχετίσεις με συνήθειες στον αρχαίο κόσμο.
Αναζητώντας την ακριβή ημερομηνία γενέσεως του Ιησού ο μελετητής ανακαλύπτει ότι αφενός στην καινή Διαθήκη δεν γίνεται αναφορά για την εορτή Χριστουγέννων και αφετέρου ότι κανείς από τους Αποστόλους δεν τήρησε την 25η Δεκεμβρίου ως γενέθλια ημέρα του Σωτήρα. Στην πραγματικότητα δεν γνωρίζουμε πότε ακριβώς γεννήθηκε ο Ιησούς Χριστός, (υπολογίζεται πως γεννήθηκε μεταξύ του 6 - 2 π. X.) Υπάρχουν όμως ενδείξεις που συνηγορούν στην Φθινοπωρινή γέννηση του, και όχι στην χειμερινή. Το εδάφιο από το Ευαγγέλιο του Λουκά παραδείγματος χάριν αναφέρει: «Οι ποιμένες ήσαν κατά το αυτό μέρος διανυκτερεύοντες εν τοις αγροίς, και φυλάττοντες φύλακας της νυκτός επί το ποίμνιον αυτών 2:
Η φράση αυτή έρχεται σε αντίθεση με τις πρακτικές των βοσκών καθώς τον χειμώνα λόγω του ψύχους οι ποιμένες δεν διανυκτερεύουν στους αγρούς. Αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η γέννηση του Ιησού δεν έγινε το Δεκέμβριο αλλά το Φθινόπωρο εφόσον τα κοπάδια δεν ήταν στις στάνες. Γνωρίζουμε επίσης ότι η γέννηση συνέπεσε, με την απογραφή, που συνήθως γινόταν μετά την συγκομιδή, κατά τις αρχές Οκτωβρίου. Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης επίσης συσχετίζει την γέννηση του Ιησού Χριστού με την εορτή της «Σκηνοπηγίας», η οποία γινόταν τον Οκτώβρη.
Στην Αγία Γραφή γενέθλιες και ονομαστικές εορτές δεν συνιστούνται. Στην πραγματικότητα τα Χριστούγεννα δεν συμπεριλαμβάνοντα στις αρχαίες γιορτές της Χριστιανικής Εκκλησίας, και μάλιστα η τήρηση των γενεθλίων καταδικάζονταν σαν ένα ειδωλολατρικό έθιμο απεχθές στους Χριστιανούς. Ημέρα μνήμης των αγίων και μαρτύρων όριζαν αυτή του θανάτου. Η Καθολική Εγκυκλοπαίδεια αναφέρει σχετικά : «Τα Χριστούγεννα δεν ήταν ανάμεσα στις πρώτες εορτές της Εκκλησίας. Ο Ειρηναίος και ο Τερτυλλιανός την παραλείπουν από τους καταλόγους των εορτών» .
Έτσι Τα Χριστούγεννα ως εορτή των γενεθλίων του Σωτήρα δεν γιορτάζονταν τα πρώτα 300 χρόνια. Η καθιέρωση της 25ης Δεκεμβρίου ως ημέρα των Χριστουγέννων έγινε στη Ρώμη από τον Πάπα Ιούλιο τον Α, τον 4ο μ.χ. αιώνα, μετά από έρευνα που έγινε στα αρχεία της Ρώμης για την χρονιά επί Αυγούστου απογραφής, και κατόπιν υπολογισμών βάση των Ευαγγελίων. Ένα στοιχείο που λήφθηκε υπόψιν είναι το η φράση από το κατ’ Ιωάννη γ’30 «Εκέινον δει αυξάνειν, εμέ ελατούσθαι»
Στην πραγματικότητα όμως αυτό συνέβη διότι η συγκεκριμένη ημερομηνία συνέπεφτε με τις ειδωλολατρικές εορτές του Χειμερινού Ηλιοστασίου και την «Επιστροφή» του Ηλίου. Έκτοτε ο Χριστός όφειλε να είναι ο Ήλιος ο δίδων το φως εις τον κόσμο. Πριν εορταζόταν στις 6 Ιανουαρίου μαζί με τη βάπτιση του Ιησού (Θεοφάνια). Αργότερα το έθιμο πιθανολογείται ότι μεταφέρθηκε στην Ανατολή, πιθανόν από τον Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό το 378-381 περίπου μ.Χ. Ο Ιωάννης Χρυσόστομος (345-407 μ.Χ.) σε ομιλία του για τη γέννηση του Χριστού, αναφέρει ότι είχε αρχίσει στην Αντιόχεια να γιορτάζονται τα Χριστούγεννα στις 25 Δεκεμβρίου. Το σίγουρο είναι ότι την εποχή του Ιουστινιανού, τον 6ο αιώνα, ο εορτασμός των Χριστουγέννων στις 25 Δεκεμβρίου είχε εξαπλωθεί σχεδόν σε όλη την Ανατολή.
Τι όμως εόρταζαν οι ειδωλολάτρες με τόση ευλάβεια που κατέστη αδύνατο από τους Χριστιανούς να απαγορέψουν. (Είναι χαρακτηριστικό δε ότι οι πρώτοι Χριστιανοί κατά αντιστοιχία με την παγανιστική τελετουργία της λατρείας του Θεού Ήλιου, δεν προσεύχονταν ποτέ αν δεν γύριζαν προς την Ανατολή του ήλιου, ενώ και ναοί τους είχαν μέτωπο προς τον ανατέλλοντα Ήλιο, αλλά και όλοι οι ναοί είχαν μέτωπο προς τον ανατέλλοντα Ήλιο). Και αυτό βέβαια όταν ο απόστολος Παύλος αναφέρει στη Β΄ Κορινθίους 6:14 & 17:

«Μη ομοζυγείτε με τούς απίστους, διότι τίνα μετοχήν έχει η δικαιοσύνη με την ανομίαν; Τίνα δε κοινωνίαν το φως προς το σκότος; Δια τούτο εξέλθετε εκ μέσου αυτών και αποχωρίσθητε, λέγει ο Κύριος, και μη εγγίσητε ακάθαρτον και εγώ θέλω σας δεχθή».

Η απάντηση είναι ο Ήλιος, τον οποίο οι αρχαίοι λαοί είχαν θεοποιήσει. Οι αρχαίοι λαοί αναπαριστούσαν την κίνηση του ήλιου με την ζωή ενός ανθρώπου που γεννιόταν κατά την χειμερινή τροπή του ήλιου που μεγάλωνε βαθμιαία καθώς αυξάνονταν και οι ώρες που ο ήλιος φωταγωγούσε την Γη, και πέθαινε ή ανασταίνονταν τον Μάρτιο την ημέρα της Εαρινής Ισημερίας, συμβολίζοντας με αυτόν τον τρόπο την αναγέννηση του φυτικού βασιλείου μέσα από την μήτρα της Γης. Το χειμερινό Ηλιοστάσιο 22-25 Δεκεμβρίου σημαίνει την αρχή του χειμώνα, και ο αρχίζει βαθμιαία να αυξάνει η ημέρα έως ότου εξισωθεί με την νύχτα, κατά την Ιση-μερία τον Μάρτιο. Τότε ο Ήλιος νικά το σκοτάδι, και έρχεται η άνοιξη η εποχή της αναγέννησης για την φύση Οι Αιγύπτιοι στις 25 Δεκεμβρίου εόρταζαν την γέννηση του θεού-ήλιου Όσιρη.
Μετά την δολοφονία του ένα δένδρο ξεφύτρωσε στο οποίο Ίσις κάθε επέτειο της γέννησης του στις 25 Δεκεμβρίου άφηνε δώρα γύρω από το δένδρο. Οι Βαβυλώνιοι, και οι Φοίνικες ονόμαζαν το θεό-ήλιο Βαάλ , οι Πέρσες λάτρευαν τη γέννηση του Αήττητου-ήλιου και θεού Μίθρα Βασιλιά, ενώ οι Βραχμάνοι στην γέννηση του ψάλλουν: «Εγέρσου ω βασιλιά του κόσμου, έλα σε μας από τις σκηνές σου».
Οι αρχαίοι Έλληνες κατά την χειμερινή τροπή του ήλιου γιόρταζαν την γέννηση του Διονύσου. Ο Διόνυσος αποκαλούταν «σωτήρ» και θείο «βρέφος», το οποίο γεννήθηκε από την παρθένο Σέμελη. Ήταν ο καλός «Ποιμήν», του οποίου οι ιερείς κρατούν την ποιμενική ράβδο, όπως συνέβαινε και με τον Όσιρη. Τον χειμώνα θρηνούσαν το σκοτωμό του Διονύσου από τους Τιτάνες, αλλά στις 30 Δεκεμβρίου εόρταζαν την αναγέννησή του. Οι γυναίκες-ιέρειες ανέβαιναν στην κορυφή του ιερού βουνού και κρατώντας ένα νεογέννητο βρέφος φώναζαν «ο Διόνυσος ξαναγεννήθηκε. Ο Διόνυσος ζει» , ενώ σε επιγραφή αφιερωμένη στον Διόνυσο αναγράφεται: «Εγώ είμαι που σε προστατεύω και σε οδηγώ, εγώ είμαι το Άλφα και το Ωμέγα».
Η εορτή αυτή πέρασε και στην αρχαία Ρώμη με τις δημοφιλείς γιορτές των Σατουρναλίων, προς τιμήν του Κρόνου τον Δεκέμβριο αλλά και της θεάς Δήμητρας, γι΄ αυτό και έκαναν θυσίες χοίρων για την ευφορία της γης . Τα Σατουρνάλια ήταν από τις σημαντικότερες ονομάζονταν « DIES INVICTI SOLIS «, «Ημέρα του αήττητου ήλιου», και άρχιζαν στις 17 Δεκεμβρίου και διαρκούσαν επτά ήμερες. Στην εορτή αυτή αντάλλασσαν δώρα, συνήθως λαμπάδες και στα παιδία έδιναν πήλινες κούκλες και γλυκά σε σχήμα βρέφους για να θυμίζουν το Κρόνο, που τρώει τα παιδιά του.
Σταδιακά λοιπόν τα γενέθλια του θεού Ήλιου μετατράπηκαν σε γενέθλια του Υιού του Θεού. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι οι «εθνικοί-ειδωλολάτρες» αποκαλούσαν την Πρώτη Ημέρα της εβδομάδας Ημέρα του θεού-Κυρίου Ήλιου, ορολογία την οποία αργότερα χρησιμοποίησαν και οι εκκλησιαστικοί Πατέρες για λόγους σκοπιμότητας ίσως. Κάτι που διασώζεται έως σήμερα στα Αγγλικά ως SUN-DAY, στα Γερμανικά SONN-TAG. Ο Ιουστίνος ο μάρτυς (114-165 μ.Χ.) γράφει στη 2η απολογία του για τον Ιησού

«...σταυρώθηκε, πριν το Σάββατο, ΠΟΥ ΗΤΑΝ Η ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ “ΚΡΟΝΟΥ” και την επόμενη ημέρα ΠΟΥ ΗΤΑΝ Η ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ (θεού) “ΗΛΙΟΥ” και η οποία μετονομάσθηκε σε ΚΥΡΙΑΚΗ, αναστήθηκε και εμφανίσθηκε στους μαθητές Του...»

Εκτός όμως της ημέρας της γέννησης και πολλές από τις παραδόσεις που συνδέονται με τα Χριστούγεννα ανταλλαγή δώρων, στολισμοί, κάλαντα, Χριστουγεννιάτικο δέντρο έχουν τις ρίζες τους σε παλαιότερες θρησκείες.
Πιο συγκεκριμένα τα κάλαντα τα οποία πήραν τ' όνομά τους από τις αρχαίες Ρωμαϊκές καλένδες του Γεναρίου, ήταν μία ρωμαϊκή εορτή κατά την οποία οι Ρωμαίοι ξεχύνονταν στους δρόμους και στις πλατείες με τραγούδια, φωνές και λαϊκά ξεφαντώματα για να γιορτάσουν το διπρόσωπο θεό Ιανό.(απ' αυτόν πήρε το όνομα του ο μήνας Ιανουάριος). Πίσω όμως από τα κάλαντα κρύβεται ένα αρχαίο Ελληνικό έθιμο με το όνομα Ειρεσιώνη, που αναφέρεται ήδη από τον Όμηρο, ο οποίος ευρισκόμενος στην Σάμο, σκάρωσε διάφορα τραγούδια τα οποία μαζί με μια ομάδα παιδιών τα τραγουδούσαν στα σπίτια των πλουσίων ευχόμενοι πλούτο, χαρά και ειρήνη. Συμβόλιζε την ευφορία και γονιμότητα της γης και εορτάζονταν δυο φορές το χρόνο, μια την άνοιξη με σκοπό την παράκληση των ανθρώπων προς τους θεούς κυρίως του Απόλλωνος-ήλιου και των Ωρών για προστασία της σποράς και μια το φθινόπωρο, για να τους ευχαριστήσουν για την συγκομιδή των καρπών. Ταυτόχρονα με τις ευχαριστίες προς τους θεούς, έδιναν ευχές και στους συνάνθρωπους. Τα παιδιά γύριζαν από σπίτι σε σπίτι, κρατώντας ελιάς ή δάφνης στολισμένα με μαλλί (σύμβολο υγείας και ομορφιάς) και καρπούς κάθε λογής, τραγουδώντας για καλύτερη τύχη και γονιμότητα της γης. Πολλά από τα παιδιά έφεραν τον κλάδο σπίτι τους και τον κρεμούσαν στην πόρτα όπου έμενε όλο το έτος.(κάτι που συνηθίζουμε να κάνουμε σήμερα την Πρωτομαγιά).
Οι ευχές και τα τραγούδια περνώντας από γενιά σε γενιά, κληρονομήθηκαν στα Ρωμαϊκά Χρόνια με τις Καλένδες, απ' τις οποίες έλαβαν τη μορφή που απαντάμε σήμερα, από τα Πρωτοχριστιανικά κιόλας χρόνια. Ένα άλλο Χριστουγεννιάτικο έθιμο αυτό του Χριστουγεννιάτικου δένδρου όπως είδαμε έχει τις ρίζες του στην αρχαία Αίγυπτο.
Σύμφωνα με την παράδοση αυτός που καθιέρωσε το έλατο ως «χριστουγεννιάτικο δέντρο» ήταν ο Άγιος Βονιφάτιος, που θέλησε να αντικαταστήσει την ιερότητα που απέδιδαν οι ειδωλολάτρες στη δρυ, και αυτό παρότι στον Ιερεμία 10: 2-4 αναφέρεται :

«Μη μανθάνετε την οδόν των εθνών.. Διότι τα έθνη πτοούνται εις αυτά. Διότι τα νόμιμα των λαών είναι μάταια. Διότι κόπτουσιν ξύλον εκ του δάσους, έργον χειρών τέκτονος με τον πέλεκυν. Καλλωπίζουσιν αυτό με άργυρον και χρυσόν. Στερεόνουσιν αυτό με καρφία και με σφύρας δια να μη κινείται».

Το χριστουγεννιάτικο δέντρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη Γερμανία στο τέλος του 16ου, αλλά έως τις αρχές του 19ου αιώνα δεν ήταν διαδεδομένο ευρέως – τοποθετούνταν μόνο στις εκκλησίες. Το δέντρο ως Χριστιανικό σύμβολο, συμβολίζει την ευτυχία που κρύβει για τον άνθρωπο η γέννηση του Χριστού. Σταδιακά το δένδρο άρχισε να γεμίζει με διάφορα χρήσιμα είδη- κυρίως φαγώσιμα κι αργότερα ρούχα κι άλλα είδη καθημερινής χρήσης, (κάτι που γινόταν στους αρχαίους Ελληνικούς ναούς) συμβολίζοντας την προσφορά των Θείων Δώρων. Στην σύγχρονη Ελλάδα το έθιμο το εισήγαγαν οι Βαυαροί με τον στολισμό στα ανάκτορα του Όθωνα το 1833. Μετά τον το Β’ παγκόσμιο πόλεμο το δέντρο με τις πολύχρωμες μπάλες μπήκε σε όλα τα ελληνικά σπίτια.
Τέλος το κόψιμο της βασιλόπιτας αποτελεί εξέλιξη του αρχαιο Ελληνικού εθίμου του εορταστικού άρτου, τον οποίο οι αρχαίοι Έλληνες πρόσφεραν στους θεούς σε μεγάλες αγροτικές γιορτές, όπως τα Θαλύσια και τα Θεσμοφόρια.

Η ΠΑΓΑΝΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
Η 25η Δεκεμβρίου συμπίπτει παραδοσιακά με το χειμερινό ηλιοστάσιο, δηλαδή με τη νύχτα με τη μεγαλύτερη διάρκεια. Η επόμενη νύχτα είναι θεωρητικά μικρότερη για κάποια δευτερόλεπτα, καθώς ο ήλιος ανατέλλει νωρίτερα και δύει αργότερα, ενώ μέχρι την ημερομηνία αυτή συμβαίνει το αντίθετο (λόγω όμως των εκατοντάδων χρόνων που έχουν περάσει από την καθιέρωση της ημερομηνίας αυτής, αυτή δεν είναι πια σωστή, καθώς μετακινείται αργά ¾η ακριβής ημερομηνία του χειμερινού ηλιοστασίου του 1999 είναι το ξημέρωμα της 22ης Δεκεμβρίου).

Όλοι οι πολιτισμοί είχαν καθιερώσει γιορτές για αυτή την ημερομηνία, καθώς πίστευαν πως είναι η μέρα της ανάστασης του ηλιακού θεού.

Η αρχαιότερη απόδειξη της σημαντικότητας της ημερομηνίας αυτής για τους αρχαίους λαούς είναι το μεγαλιθικό μνημείο του Newgrange στην Ιρλανδία, το οποίο θεωρείται παλιότερο από τις πυραμίδες και είναι μια κυκλικό πέτρινο κτίριο απίστευτης τεχνικής. Κατασκευασμένο, υποτίθεται, από πρωτόγονους, είναι παρόλα αυτά έτσι χτισμένο που ο κεντρικός του θάλαμος φωτίζεται κάθε χειμερινό ηλιοστάσιο και μόνο. Η ακτίνα του ήλιου περνά μέσα από πολλά μέτρα πέτρας και φωτίζει μια λεκάνη στολισμένη με ηλιακά σύμβολα και σπείρες. Σήμερα δε γνωρίζουμε ποιο σκοπό εξυπηρετούσε και τον τρόπο με τον οποίο κατασκευάστηκε.
Οι Σουμέριοι και οι Μεσοποτάμιοι γιόρταζαν το ηλιοστάσιο σαν την ημέρα της μάχης του Μαρντούκ με τις δυνάμεις του Χάους. Επειδή, μάλιστα, η παράδοση απαιτούσε την αυτοκτονία του βασιλιά τους για να «μεταφερθεί» στο πλευρό του Μαρντούκ και να τον βοηθήσει, ανακήρυτταν βασιλιά τους για την περίοδο του δωδεκαήμερου κάποιον τυχαίο και, αφού του πρόσφεραν βασιλικές τιμές, τον έσφαζαν τη δωδέκατη μέρα τελετουργικά.

Οι Βαβυλώνιοι και οι Πέρσες εκτελούσαν την ίδια περίοδο παρόμοιους εορτασμούς, στους οποίους οι άρχοντες και οι δούλοι άλλαζαν τίτλους.
Οι Σκανδιναβοί, που αντιμετώπιζαν νύχτες μεγαλύτερες από 25 ώρες(!), γιόρταζαν το Yuletide, κατά το οποίο οι κυνηγοί έφευγαν στα ψηλά βουνά για να δουν πρώτοι την επιστροφή του Ήλιου που είχε χαθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ο πρώτος που θα την αντίκριζε έφερνε τα καλά νέα στους καταυλισμούς και ήταν επικεφαλής στο πλούσιο γλέντι που διοργανωνόταν στην επιστροφή του. Στα ίδια μέρη του Βορρά, έδεναν μήλα στα κλαδιά των δέντρων για να υπενθυμίζουν πως η άνοιξη θα γυρίσει, ξεκινώντας ίσως έτσι την παράδοση του χριστουγεννιάτικου δέντρου.

Δεν ήταν μόνο ο Χριστός και ο μιθραϊκός ηλιακός θεός που λέγεται πως γεννήθηκαν τη μέρα αυτή, αλλά και ο Όσιρις, ο Ώρος, ο Διόνυσος, ο Άδωνις, ο Δίας και ο Jupiter, ο Tammuz, ο Ηρακλής και όλοι οι ηλιακοί ημίθεοι. Η περσική μυστηριακή θρησκεία του Μίθρα, που μέχρι την επίσημη καθιέρωση του χριστιανισμού ήταν η βασική θρησκεία των Ρωμαίων στρατιωτών, την ονόμαζε «Ημέρα της Γέννησης του Ήλιου».
Οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι γιόρταζαν την περίοδο αυτή τα Σατουρνάλια και τα Κρόνια, τις γιορτές που ήταν αφιερωμένες στο χθόνιο θεό της γης, τον Κρόνο. Οι εορτάζοντες φώναζαν στους δρόμους «Ιώ Σατουρνάλια!», αντάλλασσαν δώρα και γλυκά και διοργάνωναν γλέντια με φαγητό. Θεωρούσαν πως η εποχή της κυριαρχίας του Κρόνου ήταν η Χρυσή Εποχή της ζωής, μια παραδείσια κατάσταση ευδαιμονίας, που την έκλεψε και τη σταμάτησε ο Δίας, όταν μαχαίρωσε τον Κρόνο για να του αποσπάσει την εξουσία.

Σαν χθόνιος θεός, ο Κρόνος ήταν ταυτόχρονα και θεός του θανάτου και του σκότους. Έτσι, οι εκδηλώσεις είχαν αρκετά σκοτεινά σημεία. Σε συνδυασμό με τους εορτασμούς του Βάκχου Διόνυσου που γίνονταν την ίδια εποχή, πολλοί «μετατρέπονταν» σε σάτυρους και κρατώντας τεράστιους φαλλούς, επιτίθονταν στους περαστικούς με σκοπό να τους τρομοκρατήσουν. Η υποχρεωτική δωροδοκία ήταν ο κανόνας, για να τους αφήσουν τελικά στην ησυχία τους. Ο σάτυρος, που μιμούνταν τον Βάκχο, υποδυόταν την εμφάνιση που σήμερα θεωρούμε μορφή του διαβόλου: φορούσε κέρατα, τριχωτά ενδύματα, προβιές και οπλές κατσίκας.

Η «τραγωδία», τα τραγούδια των τράγων δηλαδή, ήταν στην πρώτη τους μορφή μέρη των πρωτόγονων αυτών εορτασμών. Αν νομίζετε πως τελικά εξαφανίστηκαν με την έλευση του χριστιανισμού, έχετε μεγάλο λάθος! Θα σας περιγράψω το τυπικό που ακολουθούσαν πχ. έξω από τη Θεσσαλονίκη, στα Κουφάλια μέχρι πρόσφατα, το 1950: Τις μέρες των Χριστουγέννων, τα παιδιά έπαιρναν ξύλα στα χέρια τους και έβγαιναν στους δρόμους φωνάζοντας «Κόλιεντα!» (Κόλεντα ή Κόλιεντα ονομάζονταν και οι σλάβικες τελετές προς τιμή του Τρίγκλαβ, που σημαίνει Τρικέφαλος). Μετά χτυπούσαν τις πόρτες των σπιτιών και απαιτούσαν φιλοδώρημα, απειλώντας τους σπιτονοικοκύρηδες με το ποιηματάκι αυτό: «Δώσε μπάμπω μια κουρούδα (μπισκότο ή κουλούρι ή γλύκισμα) μη σε βγάλ’ απ’ την καμινούδα (καμινάδα)», που φυσικά συσχετίζεται με την δοξασία πως η καμινάδα κρύβει μια μαγική είσοδο-έξοδο. Μετά όμως οι μεγαλύτεροι σε ηλικία εκδικούνταν τα παιδιά, καθώς ντύνονταν «καμήλες», φορούσαν κακομούτσουνες στολές με δερμάτινες μάσκες και κουδούνια και τρομοκρατούσαν τα μικρά παιδιά, απαιτώντας χρήματα. Παρόμοιες παραδόσεις κρατούσαν σε όλη την Ευρώπη σε κάθε τόπο, παραδόσεις που σταμάτησαν ξαφνικά καθώς τα Χριστούγεννα μετατράπηκαν στην αμερικανική έκδοσή τους, που είναι στο μεγαλύτερο μέρος της κατασκευασμένη για εμπορικούς σκοπούς.
Ο Μέγας Κωνσταντίνος, που επέβαλε το χριστιανισμό έχοντας αρκετούς πολιτικούς σκοπούς (βλέπε «εν τούτω νίκα»), στην προσπάθειά του να σιγάσει τους εορτασμούς του Μίθρα που συνεχίζονταν κρυφά και μετά την επιβολή του χριστιανισμού, διέταξε το 336 μ.Χ. τον επίσκοπο της Ρώμης, Ιούλιο Α΄, να επιβάλει την 25η Δεκεμβρίου σαν τη μέρα των Χριστουγέννων. Ο σκοπός του ήταν να «υπεξαιρέσει» τους εορτασμούς των Μιθραϊστών και των υπόλοιπων παγανιστών, επειδή δεν μπορούσε να τους σταματήσει με άλλο τρόπο.


]

ΓΙΑ ΤΟΝ ΞΥΛΟΔΑΡΜΟ ΤΟΥ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ

ΧΤΕΣ ΣΤΗΝ ΜΑΖΙΚΟΤΑΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΗ, ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΑΖΙΚΟΤΕΡΕΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΕΤΩΝ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΙΚΕ ΕΝΑ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΓΙΝΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΦΟΡΑ ΟΡΓΑΝΟ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΤΩΝ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΑΠΟ ΤΑ ΜΜΕ. Ο ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ ΠΡΩΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ"EIΧΕ ΤΟ ΘΡΑΣΣΟΣ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΔΙΠΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ. ΟΤΑΝ ΕΓΙΝΕ ΑΝΤΙΛΗΠΤΟΣ ΔΕΧΤΗΚΕ ΕΠΙΘΕΣΗ ΑΠΟ ΟΜΑΔΑ ΔΙΑΔΗΛΩΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΕΡΘΗΚΕ ΑΙΜΟΦΥΡΤΟΣ ΣΤΟ ΑΜΑΞΙ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΤΡΕΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΟΥ. ΣΗΜΕΡΑ ΔΟΚΙΜΑΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΜΟΥ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑ ΤΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΤΟΥ ΜΕΓΚΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΚΑΝΑΛΙΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΟ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΜΙΑΣ ΚΑΙ Η ΕΓΓΥΗΣΗ ΔΕΝ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΥΧΟΝ ΕΚΡΗΞΕΙΣ ΝΕΥΡΩΝ ΚΑΙ ΕΚΣΦΕΔΟΝΙΣΕΙΣ ΤΗΛΕΚΟΝΤΡΟΛ..ΛΟΙΠΟΝ ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΟΝΟΜΑΣΤΗΚΕ ΑΚΡΩΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ.ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΠΙΤΕΘΗΚΑΝ ΤΟΥΣ ΕΙΠΑΝ ΑΛΗΤΕΣ ΚΑΙ ΑΝΑΔΡΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΟΗΤΟΥΣ. ΣΥΣΣΩΜΟ ΤΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ. ΤΟ ΚΚΕ ΕΚΑΝΕ ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΑΓΝΩΣΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΟΗΘΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ. ΝΑΙ ΣΩΣΤΑ, ΟΙ ΓΝΩΣΤΟΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ 50ΑΡΗΔΕΣ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΙΑΡΗΔΕΣ...Ο ΣΥΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΕ ΘΛΙΒΕΡΟ ΕΝΩ ΕΞΕΦΡΑΣΕ ΤΗΝ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΒΟΥΛΕΤΗ.. . ΕΙΝΑΙ ΒΛΑΚΩΔΕΣ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΩ ΤΙ ΕΙΠΑΝ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΚΟΜΜΑΤΑ. ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΤΟ ΕΙΠΕ Ο ΚΑΨΗΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ ΣΤΟ ΜΕΓΚΑ. ΗΤΑΝ ΣΕ ΕΝΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΚΑΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΕΧΕΙ ΑΝΑΡΤΗΘΕΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΕΕ 'Η ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ, ΚΑΙ ΤΟ ΕΙΔΑΝ ΠΟΛΛΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ "ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ"ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΣΟΚΑΡΙΣΤΗΚΑΝ. ΔΗΛΑΔΗ ΔΕΝ ΣΟΚΑΡΙΣΤΗΚΑΝ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΜΙΑΣ ΑΦΡΙΚΑΝΗΣ ΜΑΝΑΣ ΜΕ ΚΟΜΜΕΝΟ ΤΟ ΕΝΑ ΠΟΔΙ ΝΑ ΘΗΛΑΖΕΙ ΤΟ ΥΠΟΣΙΤΙΖΟΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΑΛΛΑ ΣΟΚΑΡΙΣΤΗΚΑΝ ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΕΝΑΝ ΦΛΩΡΟ ΜΕ ΛΙΓΟ ΑΙΜΑ. ΓΕΝΙΚΑ ΣΗΜΕΡΑ ΠΑΙΧΤΗΚΕ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΟΓΟΥ. ΔΗΛΑΔΗ ΗΤΑΝ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΕΙΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΑΛΛΑ ΤΟ ΟΤΙ ΧΤΕΣ ΜΠΑΤΣΟΙ ΠΑΤΗΣΑΝ ΕΝΑ ΠΑΛΙΚΑΡΙ ΜΕ ΜΗΧΑΝΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ?ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΙΑΡΙΑΣ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΑΛΛΑ Η ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ, Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΥ, ΚΑΙ Η ΒΙΑΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΜΠΑΤΣΩΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ? ΕΙΣΤΕ ΓΕΛΟΙΟΙ!!ΟΛΟΙ ΣΑΣ!!ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΕΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΣΚΟΙ ΤΟΥ ΚΩΛΟΥ ΦΑΙΝΕΤΕ ΟΤΙ ΦΟΒΑΣΤΕ. ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΣΑΣ ΣΗΚΩΣΕΙ!!ΑΡΧΙΣΑΝ ΤΑ ΝΤΑΟΥΛΙΑ. Η ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΗ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΣΗ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ.ΝΑΙ ΘΑ ΣΥΝΦΩΝΗΣΩ ΠΩΣ ΤΕΤΟΙΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΕ ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΙΚΑ ΑΠΟ ΤΑ ΦΙΔΙΑ ΤΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΗ Η ΠΡΑΞΗ ΤΩΝ ΔΙΑΔΗΛΩΤΩΝ. ΟΤΑΝ ΣΟΥ ΠΕΤΖΟΚΟΒΟΥΝ ΤΗΝ ΖΩΗ ΚΑΙ ΒΛΕΠΕΙΣ ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ ΕΝΑΝ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΛΕΦΤΕΣ ΝΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΥΣΤΟΥΜΙΑ ΤΟΥ ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΘΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΕΤΣΙ, ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ. ΣΗΜΕΡΑ ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΙΑ ΜΙΛΗΣΕ ΜΟΝΟ Ο ΑΔΩΝΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΙΠΕ ΠΩΣ ΑΝ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΣ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ ΘΑ ΤΟΝ ΕΙΧΑΝ ΣΦΑΞΕΙ, ΚΑΙ ΠΡΟΕΤΡΕΨΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑ ΑΝΑΨΟΥΝ ΕΝΑ ΚΕΡΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ! ΦΟΒΟΣ..ΑΥΤΟ ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΕ ΟΙ ΛΕΡΕΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ. ΤΕΛΟΣ ΤΑ ΑΣΤΕΙΑ. ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΕΜΟ. Ή ΑΥΤΟΙ Ή ΕΜΕΙΣ